“Onze perceptie van tijd als iets wat continu vloeit, is slechts een illusie”

Alle energie in het Universum bestaat uit VERBEELDINGSENERGIE, het Universum verbeeldt zichzelf !

Tijd en zwaartekracht zijn hetzelfde. Geen enkel verschil. Simpel aan te tonen,want in een zwaartekrachtveld zoals van de aarde lopen onze klokken trager dan daarbuiten. Het klopt dat de versnelde uitdijing van het heelal dat wij meten middels de zgn. roodverschuiving, in werkelijkheid ontstaat doordat de roodverschuiving optreed doordat het licht zo oud is dat het stamt uit een tijd waarin de tijd in het heelal sneller verliep. Of zoiets

Gezelligheid kent geen tijd.

De kleinste tijdschaal veel groter?

De plancktijd is de tijd die licht nodig heeft om een afstand van de placklengte af te leggen. Dat klinkt heel logisch toch? Dit artikel brengt me totaal niet op een ander idee.

Heel vaag artikel weer hoor

Tijdsbeleving is m.i. gekoppeld aan ons psychisch bewustzijn, alsmede het menselijk brein in wisselwerking met de innerlijke- en uiterlijke belevingswereld.
Mede afhankelijk van de algehele psychische, mentale en lichamelijke gesteldheid kan tijdsbeleving van heel traag tot supersnel worden beleefd. Veel psychische indrukken per seconde maakt tijdsbeleving traag, vaak bij onaangename of vervelende situaties(schooltijd) en weinig indrukken een sneller voorbijgaan van de tijd suggereren, zoals tijdens de slaap of meditatie.
Fysiek tijdsverloop daarentegen is m.i. gekoppeld aan tijdruimtelijke verhoudingen zoals relatieve snelheid, electro-magnetische krachtvelden en vermoedelijk ook kosmische stralingsvelden en zwaartekracht.
Het bekende experiment van twee identieke atoomklokken, één op aarde en de ander in een vliegtuig in de lucht laten na verloop van tijd een tijdsverschil zien van ik meen enkele seconden of zoiets ? Mijn verklaring hiervoor is dat ieder bewegend lichaam, ongeacht grootte of massa, zich beweegt binnen een universeel etherisch nulpunts-energie veld, en dat deze verhouding tussen object snelheid en energieveld een zeer lokaal fysiek tijdsverloop induceert.
Objecten met een bijna lichtsnelheid vertonen b.v. een zeer geringe ratio t.o.v. het nulpunts veld, waardoor tijdsverloop vrijwel nihil is. Dit houdt m.i. tevens in dat b.v. de aarde met haar rotatiesnelheid om haar as en omloopsnelheid rond de zon, die eveneens met een x-snelheid door de ruimte vliegt, al die complexe bewegingen een typisch aard gebonden fysieke tijd genereert binnen dit universele nulpunts veld, en die weer anders verloopt dan bv. op mars stel ik me zo voor.
Onderzoekers hebben bij sommige graancirkels in Engeland vastgesteld m.b.v. twee identieke digitale uurwerken dat tijd anders verloopt binnen de energetisch opgeladen graancirkels dan daarbuiten, graancirkels die mogelijk vanuit het nulpunt veld zijn gemanifesteerd door wie of wat dan ook.
Van sommige astronauten en vermoedelijk ook bergbeklimmers is bekend dat zij veranderde, doorgaans wat ruimere bewustzijnsmomenten beleven, wat volgens mij ook weer te maken heeft met hun relatieve snelheidsmoment, die ook op een bergtop een fractie verschilt van die op zeeniveau, maar ook qua zwaartekracht en invloed van het aard magnetisch veld !
Voorlopige conclusie voor mij is dat zowel psychische – als object gebonden tijd zich als een relatief fenomeen gedraagt, maar op zich beslist géén illusie is !