Huisarts komt met boek over het leugenachtige verhaal dat fluoride ‘goed’ zou zijn voor het gebit

Help door dit met je vrienden op je social media te delen!

Er is helaas geen gesproken versie van dit artikel beschikbaar

Bijna iedereen is wel bekend met fluoride. Er is nauwelijks tandpasta te krijgen waar het niet in zit.

Mondwater, tandenstokers, vullingen – overal kom je het tegen. Maar wist je ook dat fluoride een giftig industrieel afvalproduct is?

Zo giftig dat het, als het in de natuur terecht komt, gewassen verschroeit, vee zijn maalkiezen laat verliezen en mensen ziek maakt?

Verdienen

Zo bijtend dat het in grote containers moet worden opgeslagen omdat het zich overal doorheen vreet?

Een product dat in eerste instantie hooguit kon worden verkocht aan fabrieken die verdelgingsmiddelen voor ratten en kakkerlakken maakten?

Toen kwam iemand op het idee om dit afvalproduct een waarde te geven en er aldus flink aan te verdienen.

Grootste medische zwendel

Zo begon het leugenachtige verhaal dat fluor ‘goed’ zou zijn voor het gebit en dat we zelfs ons drinkwater zouden moeten fluorideren.

De fluoridering van het drinkwater groeide uit tot de grootste medische zwendel van de 20e eeuw.

Een kleine artsengroep onder leiding van Hans Moolenburgh ging de strijd aan.

Vuile streken

Zij wisten hoe fluoride de integriteit van het menselijk lichaam aantast, bij kortstondig gebruik al tot klachten leidt en uiteindelijk kankerverwekkend is.

Moolenburgh kwam achter de vuile streken die door bedrijven en overheden werden geleverd om hun fluorideringsplannen door te drijven.

De huisarts was in de jaren zeventig het middelpunt van de strijd tegen de fluoridering van drinkwater.

Regelrechte aanval

Hij was als huisarts tegen de fluoridering, wat toen een veel groter maatschappelijk thema was dan nu de orgaandonatie.

Er ontstond onder leiding van Moolenburgh een kerngroep die dwars tegen de gevestigde orde van de overheid en professoren inging.

Bij de arts vielen geregeld de schellen van de ogen, toen het hem duidelijk werd dat het niet ging om een tandheelkundige dwaling, maar om een regelrechte aanval op de vrijheid van de mens.

Keerpunt

Een keerpunt in de discussie was de lezing van de prominente Amerikaanse wetenschapper Burke waarin hij het verband aantoonde tussen fluoridering en de toename van het aantal kankergevallen in Amerikaanse steden.

In 1976 stak de Tweede Kamer een stokje voor verdergaande fluoridering, maar het zit nog altijd in de meeste tandpasta’s, vaak in de vorm van natriumfluoride.

Het boek ‘De nieuwe watergeuzen: de geschiedenis van de fluorideringsstrijd’ van Moolenburgh is hier verkrijgbaar.

[Haarlems Dagblad]

Blijf op de hoogte & steun onafhankelijke journalistiek

Lees meer over:
fluor fluoride fluoridering huisarts mondwater tandpasta