Great Reset

Kweekvlees en kankercellen: Nederlandse boerenvoorman slaat alarm in Amerikaanse podcast

Help mee door dit met jouw kennissen op je socials te delen!

Vicevoorzitter Job Ubels van Farmers Defence Force was vrijdag te gast in de invloedrijke Amerikaanse podcast War Room. Hij schetste een beeld van de kweekvleesindustrie dat ronduit huiveringwekkend is.

Wat zit er écht in dat laboratoriumvlees?

Ubels legt uit dat de productie van kweekvlees momenteel steunt op zogeheten foetaal runderserum (fetal bovine serum, FBS): een vloeistof die wordt gewonnen uit de ongeboren kalveren van slachtrunderen. Dit serum is rijk aan groeifactoren en wordt gebruikt om stamcellen in leven te houden en te laten groeien. Dat dit moreel beladen is, wordt ook binnen de sector erkend — maar dat het op grote schaal gebeurt, wordt door bedrijven en overheden zelden luid gezegd.

---Lees verder na dit advertentieblokje---

Nog controversiëler is de volgende stap die Ubels beschrijft: de stamcellen worden “besmet” met kankercellen, omdat tumorcellen van nature razendsnel delen. En om die groei nóg verder op te schroeven, zouden onderzoekers bovendien het DNA van die kankercellen aanpassen, zodat de cellen niet doodgaan na deling — wat in een gewone kankercel wél zou gebeuren. Het resultaat: een theoretisch onsterfelijke cellijn die industrieel kan worden opgeschaald.

In een artikel van Bloomberg viel eerder al te lezen dat al het kweekvlees wordt gemaakt van tumorcellen. Gewone vleescellen blijven zich niet eeuwig vermenigvuldigen. Om die reden gebruiken bedrijven geïmmortaliseerde cellen, pre-kankercellen die in sommige gevallen kankercellen worden.

Rekensom die niemand wil maken

Ubels onderbouwt zijn bezwaren ook met nuchtere getallen. Eén rund levert gemiddeld zo’n 250 kilogram eetbaar vlees op. Voor een vergelijkbare hoeveelheid kweekvlees is echter 50 tot 75 liter foetaal serum nodig. Eén kalfsfoetus levert slechts 500 milliliter van dat serum — wat betekent dat er maar liefst 100 tot 150 ongeboren kalveren nodig zijn om de opbrengst van één slachtrund te evenaren. Wie dit industrieel wil opschalen, stuit al snel op een wiskundig probleem dat de duurzaamheidsbelofte van kweekvlees in duigen gooit.

Gezondheidsrisico’s onderschat

Naast de ethische bezwaren wijst de boerenvoorman op een gezondheidsvraagstuk. Kweekvlees wordt geproduceerd onder steriele omstandigheden — en precies dat is volgens Ubels het probleem. Menselijk voedsel heeft van nature microben en bacteriën nodig. Ons darmstelsel is afgestemd op een rijke microbiële omgeving. Een volledig steriel product verstoort dat evenwicht. En dan is er nog de vraag wat het op lange termijn betekent als mensen voedsel eten dat is gegroeid via gemodificeerde, kankerachtige cellijnen. Die vraag, zegt Ubels, wordt door de industrie handig in de toekomst geparkeerd.

Voedselcontrole als het werkelijke motief

Waarom zetten overheden en grote bedrijven dan toch zo sterk in op kweekvlees? Ubels is er helder over: het gaat niet om klimaat of dierenwelzijn. Het gaat om controle. Wie de voedselproductie beheerst, beheerst de bevolking. Als overheden of corporaties bepalen wat er op je bord ligt — en hoe dat geproduceerd wordt — hebben ze een ongekende machtspositie.

In Nederland speelt daar nog iets bij: de overheid wil boerengrond overnemen, formeel vanwege stikstofproblematiek. Ubels ziet daarin een groter patroon. Kleine, vruchtbare landen als Nederland zijn aantrekkelijk voor wie voedselproductie wil centraliseren en controleren.

Farmers Defence Force trekt grens

Ubels roept zowel Nederlandse als Amerikaanse boeren op om samen te staan. Farmers Defence Force positioneert zich niet alleen als een Nederlandse belangenvereniging, maar als onderdeel van een breder internationaal front tegen wat Ubels omschrijft als de systematische afbraak van traditionele landbouw. Boeren moeten beschermd worden, niet als sentimenteel symbool, maar als de ruggengraat van echte, lokale voedselproductie.

Zijn oproep aan consumenten is simpel: koop lokaal, ken je boer, en vertrouw niet blind op wat grote voedselcorporaties of beleidsmakers je als “duurzame innovatie” verkopen. Want wie de definitie van voedsel controleert, controleert uiteindelijk veel meer dan alleen je bord.

Blijf op de hoogte & steun onafhankelijke journalistiek

Interessant

5 3 stemmen
Artikel waardering

Robin de Boer

Robin de Boer (1983) heeft Economische Geografie gestudeerd aan de Rijksuniversiteit Groningen. Hij is sinds juni 2014 werkzaam als hoofdredacteur van NineForNews.
Aanmelden
Laat het mij weten wanneer er
guest

0 Reacties
Oudste
Nieuwste Meeste stemmen
Inline Reacties
Alle reacties zien
Back to top button
0
We lezen graag je reactie!x