Uit het meest recente HBSC-rapport (Health Behaviour in School-aged Children), gepubliceerd door het Trimbos-instituut, blijkt dat de homo-acceptatie onder jongeren daalt. Eén op de vijf jongens in de middelbare schoolleeftijd vindt het onacceptabel dat iemand verliefd is op iemand van hetzelfde geslacht.
De vraag die niemand hardop wil stellen: is het kabinetsbeleid van de afgelopen jaren hier verantwoordelijk voor? FVD-Kamerlid Milan Schenk deed dat wel.
Schenk stelt de vraag die velen denken
In de Tweede Kamer bracht Schenk iets naar voren wat veel mensen buiten de Kamer allang weten: scholieren hebben doorgaans geen moeite met de seksuele voorkeur van hun klasgenoten, maar wel met de verplichte deelname aan Pride-activiteiten, Paarse Vrijdag en Coming Out Day. De overheid pompt jaarlijks belastinggeld in zulke initiatieven, terwijl de acceptatie onder jongeren gewoon daalt.
Schenk stelde de staatssecretaris voor een simpele keuze: stop met het beleid dat mensen reduceert tot hun veronderstelde identiteit, en zoek naar wat mensen juist verbindt. Een logische redenering, die in een normaal debat makkelijk bespreekbaar zou moeten zijn.
Er is sprake van dalende homo-acceptatie onder jongeren. De Kamer zoekt de oorzaak bij de zogenaamde ‘manosphere’. @MilanSchenk vraagt de staatssecretaris hand in eigen boezem te steken.
Scholieren zitten niet te wachten op regenboogvlaggen en Paarse Vrijdagen. Door… pic.twitter.com/l4Ha0ePEuJ
— Forum voor Democratie (@fvdemocratie) September 22, 2026
Staatssecretaris kiest voor toonpolitiek
Staatssecretaris van Onderwijs Judith Tielen koos er echter voor om niet inhoudelijk te reageren, maar de toon van Schenks vraag te bekritiseren. Ze stelde dat zijn manier van spreken “precies doet wat we niet willen” — een klassieke ontwijkingstechniek waarbij de boodschapper wordt aangevallen in plaats van de boodschap.
Als een gekozen volksvertegenwoordiger een legitieme maatschappelijke zorg aankaart op basis van wat hij hoort van scholieren, dan verdient dat een inhoudelijk antwoord. Geen lesje in politiek correcte taalvoering.
Schenk reageerde als door een wesp gestoken: “Ik ben zelf ook van vrij jonge leeftijd. Ik spreek met veel mensen die nog op de middelbare school zitten. Het gaat hen niet zozeer om wat iemands voorkeur is op het gebied van seksualiteit, maar wel om: val mij er niet mee lastig dat ik verplicht in een paars shirtje naar school moet en dat ik verplicht naar allerlei belachelijke verhalen moet luisteren over misschien wel van geslacht kunnen veranderen. Dat is gewoon een zorg die leeft. Om dat af te doen als “de toon” en weet ik veel wat? Kom op, het is gewoon een legitieme zorg en ik zou daar graag een inhoudelijke reactie op willen.”
Belastinggeld voor activisme dat averechts werkt
De Nederlandse overheid subsidieert al jaren uitgebreid allerlei LHBTI-campagnes op scholen: van Pride Maand tot Paarse Vrijdag, van Coming Out Day tot lesprogramma’s over genderidentiteit. Het doel is acceptatie bevorderen. Het resultaat, zo blijkt nu uit harde cijfers, is het tegenovergestelde.
Dat is geen toeval. Wanneer je jongeren verplicht om mee te doen aan activistische campagnes, wanneer je hen confronteert met ideologisch geladen boodschappen over geslachtsverandering, dan creëer je weerstand. Niet omdat die jongeren haatdragend zijn, maar omdat niemand het fijn vindt te worden bewerkt. De overheid verkoopt dit als ‘inclusiviteit’, maar het voelt voor velen als indoctrinatie.
De manosphere als zondebok
Een deel van de Kamer zoekt de oorzaak van dalende homo-acceptatie liever bij externe factoren — met name de zogenaamde ‘manosphere’, een verzamelnaam voor online gemeenschappen waar traditionele mannelijkheid wordt gepropageerd.
De overheid draagt zelf met haar eigen campagnes al jaren bij aan polarisatie rondom dit thema. Als je wil dat jongeren elkaar respecteren ongeacht seksuele voorkeur, dan begin je daar misschien mee door te stoppen hen in aparte identiteitscategorieën te duwen.
De hand in eigen boezem
Schenks oproep aan de staatssecretaris was eigenlijk verrassend nuchter: kijk eens kritisch naar het eigen beleid. Dat is niet radicaal, dat is gewoon goed bestuur. Als blijkt dat decennialang overheidsgeld pompen in identiteitsactivisme de acceptatie niet verbetert maar verslechtert, dan is de logische conclusie dat je iets anders moet proberen.
Maar dat vereist iets wat in Den Haag schaars is: de bereidheid om toe te geven dat progressief beleid faalt. Zolang staatssecretarissen reageren op kritiek met opmerkingen over ’toon’ in plaats van met inhoud, en zolang de Kamer liever schuldigen zoekt in de manosphere dan in de eigen beleidskeuzes, verandert er niets. En blijft homo-acceptatie onder jongeren dalen, terwijl de overheid doorgaat met de aanpak die het veroorzaakt.
Blijf op de hoogte & steun onafhankelijke journalistiek
Even voor je naar X gaat
X (voorheen Twitter) toont onze berichten alleen aan ingelogde gebruikers. Als je niet bent ingelogd bij X, krijg je de melding dat @9fornews nog niets heeft gepost — dat klopt niet, ons account is gewoon actief. Log dus in bij X.
Interessant
Nobelprijswinnaar: “Global warming is geen probleem, Obama praat onzin”
Femke Halsema brengt nazigroet bij vernietigde Russische tank in Amsterdam: ‘Ongepast’
Derde overlijden van alternatieve arts in twee weken: Is er een verband?
20 jaar na de moord op Pim Fortuyn: ‘Het was een geniaal complot’
BRICS-landen brengen slag toe aan Amerikaanse dollaroverheersing. Dit is wat ze van plan zijn
Coronachef Witte Huis: ‘God heeft je twee armen gegeven’ om je corona- en griepprik te halen
Roseanne Barr gaat los op Twitter en noemt Soros een nazi. Dit schreef ze nog meer
Vier eenvoudige manieren om je lymfevloeistof te laten circuleren
Premier Schoof over uitkoop boeren: het begint met vrijwilligheid, maar uiteindelijk zullen we moeten kijken naar DRANG