Nieuw bewijs dat de NAVO Libië heeft verwoest om goud

Help anderen door dit met jouw vrienden op je social netwerk te delen!

Er is helaas geen gesproken versie van dit artikel beschikbaar

Dankzij de vrijgegeven e-mails van Hillary Clinton komt er steeds meer bewijs boven tafel over de duistere praktijken van de NAVO.

In één van de 3000 e-mails wordt opnieuw bevestigd dat de NAVO in 2011 Libië binnen is gevallen omdat ze de plannen van Gaddafi vreesden. De toenmalige leider kolonel Gaddafi stond op het punt om in plaats van waardeloze stukjes papier zoals de dollar een nieuwe valuta te introduceren in Libië: de gouden dinar, die de positie van de dollar flink zou kunnen verzwakken.

Ook wilde Gaddafi in plaats van dollars voortaan goud vragen voor de Libische olie. Libië had op het moment dat Gaddafi het plan introduceerde zo’n 144.000 kilo goud op voorraad (waarde: €4,8 miljard). Libië werd in 2011 binnengevallen, waarna Gaddafi omver werd geworpen en vervolgens vermoord.

De goud- en olievoorraad van het land is geroofd door de NAVO en het land is in totale chaos achtergelaten. De geclaimde reden van de NAVO was het ‘brengen van democratie’ en het zou allemaal gedaan in het ‘belang van de Libische bevolking’, althans dat kregen we te horen via de Nederlandse media. Achteraf bleek echter dat er andere belangen achter de oorlog verscholen zaten. Nu is er nieuw bewijs dat de ware redenen van de inval pijnlijk blootlegt.

NAVO-coalitie

In februari 2011 brak er in navolging van de zogenaamde ‘Arabische Lente’ in de buurlanden een acht maanden durende opstand uit tegen Gaddafi’s regime. De opstanden tegen het 42-jaar oude autoritaire regime van Moammar Gaddafi mondden niet veel later uit in een bloedige burgeroorlog tussen voor- en tegenstanders van de kolonel.

De tegenstanders, waarvan achteraf bleek dat ze leden van de terroristische organisatie Al Qaida waren, werden vanaf 19 maart 2011 bij aanvallen gefinancierd, bewapend en gesteund door een internationale coalitie geleid door de NAVO en de VS. Ze veroverden in augustus de hoofdstad Tripoli en versloegen de laatste Gaddafi-getrouwen tot ten slotte op 20 oktober 2011 Moammar al-Gaddafi zelf werd opgepakt en gedood. Sinds de NAVO-coalitie is de situatie in het land erg verslechterd.

Libië na de val van Gaddafi

Na de revolutie bleek de Libische regering niet in staat om milities onder controle te krijgen. In het ontstane machtsvacuüm kregen milities, terroristische groepen en smokkelaars van wapens, mensen en drugs volop de kans hun positie te versterken, met toenemende onveiligheid, polarisatie en instabiliteit als gevolg. Sinds de zomer van 2014 is er sprake van twee regeringen in Libië. De bevolking heeft het nog nooit zo slecht gehad. Het land verkeert in totale chaos, bomaanslagen zijn aan de orde van de dag en onafhankelijke waarnemers zijn er intussen bijna niet meer. Alle westerse ambassades hebben de deuren gesloten vanwege het geweld, mensenrechtenactivisten zijn vermoord of gevlucht en journalisten komen er nauwelijks meer.

Hillary’s e-mails

Hillary Clinton gebruikte haar persoonlijke mailaccount niet alleen voor persoonlijke e-mails. Ze stuurde, in strijd met de regels, ook ‘gevoelige maar niet geheime’ informatie naar haar privé-account. Dat is omstreden en in strijd met de federale wet op verslaglegging. De oud-minister kreeg forse kritiek van experts en juristen. Omdat de kwestie steeds weer naar voren werd gebracht, besloot Clinton in augustus vorig jaar al haar e-mails over te dragen aan justitie. Een Amerikaanse rechtbank heeft er vervolgens voor gezorgd dat de e-mails van Clinton moesten worden vrijgegeven. Deze e-mails onthullen onder andere hoe Bush en Blair meerdere malen via de media de wereldbevolking hebben voorgelogen in de periode net voor de Irak-invasie. Steeds meer van die e-mails worden nu openbaar gemaakt.

Franse invloed

De e-mail in kwestie werd in april 2011 (één maand voor de inval) naar Hillary gestuurd door haar adviseur Sydney Blumenthal met als titel ‘France’s client and Qaddafi’s gold’.

In de e-mail wordt de Franse president Nicolas Sarkozy als ‘de leider’ geïdentificeerd, en wordt duidelijk dat de Franse president vijf specifieke doelen voor ogen had. Het meest opmerkelijke in de e-mail is dat ook Gaddafi’s goud- en zilverreserves werden geschat; 143 ton goud, en een vergelijkbaar gewicht in zilver.

Het goud werd vóór de oorlog opgebouwd en was bestemd om een pan-Afrikaanse munt te introduceren op basis van de Libische gouden dinar. Dit plan werd ontworpen om de Franstalige Afrikaanse landen een alternatief te bieden voor de Franse frank (CFA). De Franse inlichtingendienst ontdekte dit plan, en later werd dit één van de factoren die het besluit van president Nicolas Sarkozy heeft beïnvloed.

Uit de mail wordt duidelijk dat Sarkozy vijf specifieke doelen voor ogen had bij de inval van Libië:

• Een groter deel van de Libische olieproductie in handen krijgen.
• Vergroting van de Franse invloed in Noord-Afrika.
• Verbetering van de interne politieke situatie in Frankrijk.
• Het inzetten van Franse militairen om zo de status op het wereldtoneel te verbeteren.
• De plannen van Gaddafi dwarsbomen.

En wij maar denken dat de inval goed was voor de Libische bevolking. De oorlog in Libië was het begin van de ‘vluchtelingenstroom’ waar we vandaag de dag nog steeds te maken mee hebben. Gaddafi had ons gewaarschuwd voor de problemen die zullen ontstaan indien zijn regering omver werd geworpen, van de ‘vluchtelingenstroom’ tot aan de ‘jihad’; hij had het allemaal voorspeld.

De westerse media besloten dit te negeren waardoor wij met z’n allen blind zijn geraakt door de propaganda die wél getoond werd op tv. We zagen Gaddafi als een ‘dictator’ en een ‘slechte leider’, en daarom vonden wij het niet erg dat Libië binnen werd gevallen. Idem dito met Saddam Hoessein tijdens de Irak-oorlog. U kunt vast wel raden welk land (inclusief haar leider) nu aan de beurt is.

Dit artikel verscheen oorspronkelijk op De Stille Waarheid.

Lees meer over:
dinar Frankrijk Gaddafi goud Hillary Clinton Libië olie Sarkozy