Dit zijn de 10 giftigste ingrediënten die worden gebruikt door McDonald’s

Hmm. Goed om het over gezondheid te hebben, maar ik vind dit artikel nogal eenzijdig gericht op het bashen van McDonalds. Alle ingrediënten komen ook voor in tal van andere voedingsmiddelen die veel mensen zonder bezwaren wél eten. Bovendien heeft een deel van de stoffen geen of geen ernstige gezondheidsbezwaren. Sommige van de genoemde stoffen zijn niet eens ingrediënten in McDonalds-voedsel in Europa.

Daar gaan we:
Acrylamide: inderdaad (in hoge doses of in pure vorm) niet gezond en volgens sommige onderzoeken kankerverwekkend. Alleen, geen ingrediënt in de zin dat McDonalds dit toevoegt. Wel ontstaat het bij bakken van voedsel, onder meer friet, brood, vlees, ontbijtkoek en chips. Het zit ook in koffie. McDonalds is wat dat betreft net zo ongezond als de thuisfriteuse of de frietbakker om de hoek. In het algemeen geldt: hoe bruiner gebakken de friet enzovoorts, hoe ongezonder. Als je bang bent voor McDonalds moet je ook geen chips of vlees meer eten.

Azodicarbonamide: op zich geen lekker stofje, maar niet toegelaten in de EU in voedingsmiddelen. McDonalds gebruikt het hier dan ook niet.

Natriumzuurpyrofosfaat: ongeveer twee keer zo giftig als keukenzout, dat is erg weinig. Net als alle stoffen is het in grote doses misschien niet gezond. Het komt voor in kipnuggets, marshmellow, pudding, krabbenvlees (ook imitatie) en vleesvervangers op basis van soja. Ook zit het in tandpasta en flosdraad tegen tandplak.

Polydimethylsiloxaan: een inerte, ongevaarlijke, niet ontvlambare stof. Het wordt aan veel voedingsmiddelen toegevoegd als antischuimmiddel, m.n. aan confituren, marmelade (jam), fruit- en groentenconserven, vruchtensappen, soepen en (frituur)vetten. Het is in de Europese Unie toegelaten onder het E-nummer E900.

Tert-butylhydrochinon: een antioxidant die in de Europese Unie en Amerika is toegelaten als voedingsadditief in lage concentraties. Het is in hoge doses mogelijk kankerverwekkend. Het wordt veel toegevoegd aan eetbare of etherische oliën en dierlijke en plantaardige vetten. Dus niet alleen bij McDonalds, maar waarschijnlijk ook aan de olie in veel keukenkastjes. Het staat vermeld als E319.

Natriumaluminiumfosfaat: dit komt in twee vormen voor. De zure vorm wordt gebruikt in bakpoeder voor brood en gebak, de basische vorm bij de bereiding van smeerkaas. Er is een acceptabele dagelijkse inname van 0,6 mg/kg lichaamsgewicht. Aluminium (ook uit tal van andere ingrediënten) remt de fosfor- en calciumopname. Bij normaal gebruik is echter geen effect op je lichaam is te verwachten.

Natriumbenzoaat: vooral gebruikt als conserveermiddel dat gisten, bacteriën en schimmels doodt. Echter alleen als de pH lager is dan 3,6, zoals in jam, frisdranken en vruchtensappen. Ook aan augurken en sauzen wordt natriumbenzoaat vaak toegevoegd. Deze stof is enigszins verdacht. Het kán door een natuurlijke reactie met vitamine C het schadelijke en kankerverwekkende benzeen vormen. Desondanks wordt het al enkele tientallen jaren gebruikt in de frisdrankindustrie. Een onderzoek van de wereldgezondheidsraad in 2000 naar de effecten van natriumbenzoaat concludeerde dat het middel veilig voor consumptie was, hoewel de WGO wel opmerkte dat de hoeveelheid beschikbare wetenschappelijke kennis omtrent de veiligheid beperkt was. In diverse landen worden nog veel frisdranken geconserveerd met natriumbenzoaat, maar er is een trend om het te verwijderen of te vervangen door andere bewaarmiddelen.

Dinatrium-5’-ribonucleotiden: smaakversterker, een combinatie van guanosinemonofosfaat en natriuminosinaat. Er zijn inderdaad bijwerkingen van bekend zoals astma-aanvallen en vochtophoping. Natriuminosinaat mag niet gebruikt worden voor jonge kinderen en is te vermijden door mensen met jicht. Het is niet speciaal een McDonalds-ingrediënt. De eerste stof komt voor in instantnoedels, kant en klare soep, chips en andere aardappelsnakcs, ingeblikte groente en ingelegd vlees. De tweede stof komt ook voor in rijstsnacks, bouillonblokjes en in vleeswaren.

Natriummetabisulfiet: gebruikt als conserveermiddel en antioxidant in de voedingsmiddelenindustrie. De aanvaardbare dagelijkse inname bedraagt 0,7 milligram per kilogram lichaamsgewicht. Daarnaast wordt het tevens gebruikt om verkleuring van gedroogd fruit te voorkomen. Het product breekt sommige vitamines af, zoals onder andere vitamine B1. Het zit in zilveruitjes, alcoholische dranken, bakkerijproducten, vruchtensap en aardappelproducten.

Glucose-fructosestroop: een maisstroop die populair is als zoetmiddel omdat het veel zoeter is dan sacharose of glucose. De frisdranken Coca-Cola en Pepsi Cola worden in de Verenigde Staten en Canada gezoet met HFCS, terwijl dit in bijna alle andere landen met suiker gebeurt. De meningen zijn zeer verdeeld over de gezondheidsnadelen van de overconsumptie van suiker, maar in het algemeen wordt glucose-fructosestroop niet beschouwd als als ongezonder dan andere soorten suiker.

Dit is de stand van kennis over deze ingrediënten zoals ik deze op dit moment kon achterhalen. Misschien weten we over een aantal jaar meer en blijken sommige zaken gezonder of ongezonder. De bron is meestal Wikipedia.

Even aan @Koeriertje… en anderen…

Wij hebben hier het boekje ‘Wat Zit Er In Uw Eten’ liggen. Een heel klein boekje die wij altijd bij ons dragen en jawel ook in de winkel inkijken. Pas dan kom je erachter dat zelfs dat boekje niet compleet is w.b. de E-nummers. Ze zijn zo goochem steeds weer nieuwe E-nummers te bedenken die niet vermeldt staan. M.a.w. je weet gewoon niet meer hoe je wordt besodemieterd door de industrie. Ook het z.g. biologische vlees wordt mee gesjoemeld.
Dit blijkt namelijk helemaal niet biologisch te zijn.