Beerput rond prins Bernhard gaat open

Help anderen door deze informatie met iedereen op je socials te delen!

Er is helaas geen gesproken versie van dit artikel beschikbaar

In 1936 werd prins Bernhard, de verloofde van prinses Juliana, in Nederland onthaald als een godenzoon. De mythevorming rond deze bespiegelende en in cultuur geïnteresseerde jongeman begon direct. De Tweede Wereldoorlog bracht Bernhard nieuwe faam en maakte hem ook onaantastbaar.

Mythes zijn er om de werkelijkheid te verdoezelen. In het boek Niets was wat het leek ontrafelt Gerard Aalders de fabels van weleer. Hij beschrijft een man die in de eerste plaats zijn eigen belangen najoeg, ongeacht wat daarvan de consequenties waren voor Nederland en de monarchie. Gisteravond vertelde Aalders over zijn boek in het televisieprogramma Eén op Eén.

Hij laat geen spaan heel van de reputatie van de prins. Hij schrijft over de inhaligheid van de prins-gemaal, diens handeltjes en declaratiegedrag, misvattingen rond Bernhards heldendom in de Tweede Wereldoorlog en over hoe achtereenvolgende premiers en ministers telkens alle schandalen in de doofpot stopten. Vanwege de mateloze populariteit van de prins en uit angst voor de dreiging van een constitutionele crisis.

Toen prinses Beatrix een tiener was, wilde haar vader haar moeder, koningin Juliana, uit de ouderlijke macht zetten. Als dat was gebeurd, zou prinses Beatrix toen al koningin zijn geworden en prins Bernhard regent. Aalders baseert zich op informatie uit de archieven van voormalig premier Willem Drees.

De kwestie speelde ten tijde van de Greet Hofmans-affaire. Bernhard kon rekenen op weinig steun voor zijn plannen. Drees vond het een belachelijk idee. Bernhard heeft de Nederlandse belastingbetaler meer geld gekost dan tot nu tot werd aangenomen. “Bernard deed niets voor niks. Alles kostte geld, zelfs het doorknippen van een lintje.”

Vooral de vliegdienst van de prins zou erg veel hebben gekost. Volgens Aalders ging het om tienduizenden guldens. Vertaald naar nu gaat het om tonnen. De ministers waren bang dat dat uitkwam en verdeelden de kosten over verschillende posten.

Een andere grote kostenpost was de boerderij die Bernhard in Tanzania had. Die rendeerde volgens Aalders niet. Bernhard raakte de boerderij niet kwijt en presenteerde daarom samen met de minister van Ontwikkelingssamenwerking een plan om de boerderij te schenken. Opnieuw was de Nederlandse belastingbetaler de dupe.

Tegen het einde van het boek gaat Aalders uitgebreid in op de Bilderbergperiode van Bernhard. Van 1954 tot 1976 was hij voorzitter van de Bilderbergconferentie. De stichters hadden hem gevraagd als boegbeeld te fungeren. Deze schimmige groepering komt jaarlijks bijeen om onder strikte geheimhouding te praten over politiek en Europese eenheid.

Gerard Aalders is historicus en was als wetenschappelijk medewerker verbonden aan het NIOD. Hij publiceerde eerder boeken over inlichtingendiensten, economische oorlogvoering, internationale betrekkingen, de Bilderbergconferenties, kartels en een trilogie over roof en rechtsherstel.

[Een op een]

Lees meer over:
Beatrix Bilderberg doofpot Juliana monarchie prins Bernhard