Mysterieuze luchtgrotten van Nepal uitgehouwen op 47 meter hoogte

Er is helaas geen gesproken versie van dit artikel beschikbaar

Diep verborgen in de Himalaya bevinden zich op een hoogte van ruim 47 meter door mensen gemaakte grotten die worden gerekend tot één van de grootste archeologische mysteries.

In een kloof waar de Grand Canyon bij in het niet valt zijn in het gesteente duizenden gaten gemaakt.

---Lees verder na dit advertentieblokje---

Sommige grotten zijn in de zijkant van het gebergte gemaakt, terwijl andere als een soort tunnel van boven naar beneden lopen. Ze zijn duizenden jaren oud, maar niemand weet waarom en door wie ze zijn gemaakt.

Het is ook niet bekend hoe mensen de grotten indertijd bereikten. In het gebied van het voormalige koninkrijk Mustang, gelegen in het huidige Nepal, zijn naar schatting 10.000 van deze mysterieuze grotten gevonden. Mensen die ze hebben gezien zeggen dat het geheel lijkt op een gigantisch zandkasteel.

Fotograaf Cory Richards ging met bergbeklimmer Pete Athans, archeoloog Mark Aldenderfer en een team verkenners op pad om het mysterie van de afgelegen grotten te ontrafelen.

De klim naar de ‘luchtgrotten’ bleek niet zonder risico’s. Richard gleed weg, viel en brak zijn rug. Een ander teamlid werd geraakt door een stuk steen dat omlaag viel en zijn schedel brak. Na de revalidatie probeerde het gezelschap het opnieuw, met de volgende beelden als resultaat:

Bron: Dailymail.co.uk

Gerelateerd:

Blijf op de hoogte & steun onafhankelijke journalistiek

Interessant

Lees meer over:

0 0 stemmen

Artikel waardering

Robin de Boer9 september 2013 16:41

5 1 minuut leestijd

Aanmelden

5 Reacties

Oudste

Nieuwste Meeste stemmen

Inline Reacties

Alle reacties zien

Harry

13 jaren geleden

Ik denk dat de erosie is ontstaan na de bouw van de grotten waardoor deze niet hoger kwamen te liggen maar de bodem steeds dieper uitsleet.

Reageer

Sean

[quote name=”Harry”]Ik denk dat de erosie is ontstaan na de bouw van de grotten waardoor deze niet hoger kwamen te liggen maar de bodem steeds dieper uitsleet.[/quote]

Harry’s reactie klinkt heel plausibel. Maar…hoelang zou die erosie geduurd hebben om 47m. diepte/hoogte te bereiken?

Waarom is dit een mysterie? Misschien omdat ook hun de verklaring erosie probeerde toe te passen.

Beslis zelf maar…

Verwering en erosie werken in op de zwakke plekken in een gesteente. Een gesteente dat duidelijke gelaagdheid heeft zal langs die gelaagdheid eroderen.

Een voorkeursvlak waarlangs het gesteente opbreekt wordt splijting genoemd. Stollingsgesteenten hebben geen gelaagdheid, maar bij het afkoelen kunnen diaklazen in het gesteente zijn ontstaan.

Stenen die vanaf de bergtoppen naar beneden vallen, komen onder aan de helling in een rivier terecht. In het snelstromende water van de bergrivier botsen de stenen tegen elkaar. Ze zullen hierdoor in stukken breken. Doordat de stenen langs elkaar schuren, raken ze afgerond. Hierdoor ontstaat grind: een heleboel ronde steentjes bij elkaar. Dit grind schuurt over de bodem van de rivierbedding, waardoor de rivier langzaam steeds dieper wordt. Het uitschuren van gesteente doordat water en stenen erlangs bewegen, noemen we erosie. Als dit uitschuren miljoenen jaren doorgaat, maakt een rivier een diep dal in de bergen. In het hooggebergte kan erosie ook veroorzaakt worden door gletsjers. Gletsjers zijn dikke pakketten ijs van honderden meters dik. Ze ontstaan in het hooggebergte doordat de sneeuw die niet smelt zich ophoopt. Een gletsjer beweegt langzaam naar beneden en schuurt over de ondergrond. Als het ijs over gesteente schuurt ontstaat er gladde, gepolijste vormen. Hierdoor kan ook een dal ontstaan, maar dat heeft een andere vorm dan een dal van een rivier. Omdat vroeger de gletsjers groter waren kun je nu heel goed zien of een dal in het verleden door een gletsjer of een rivier is uitgeschuurd. Een rivierdal heeft een V-vorm en een gletsjerdal een U-vorm. Zelfs de wind kan erosie veroorzaken. Als er zand in zit, kan de wind flink schuren. Denk maar aan een zandstorm in de woestijn.