Schone energie: doorbraak op het gebied van kernfusie

“It’s appropriate that the word ‘ignorance’ is an extension of the word ‘ignore.’ We ignore so much and so we become ignore-ant.”
~ David Icke

Ze doen alsof dit onbetaalbaar is. Maar met
een andere opzet kan het in de achtertuin met de LENR van Rossi.

[quote name=”Nibber”]hello black hole![/quote]
meaning what?

[quote name=”Henk001″][quote name=”Nibber”]hello black hole![/quote]
meaning what?[/quote]
ze hebben al een zwart gat gemaakt maar cern laat dat niet weten

[quote name=”Nibber”][quote name=”Henk001″][quote name=”Nibber”]hello black hole![/quote]
meaning what?[/quote]
ze hebben al een zwart gat gemaakt maar cern laat dat niet weten[/quote]
En hoe weet jij het dan?

Dus dit proces zet massa om in energie.
En waar komt die massa vandaan? Welk schaars goed zal daar voor nodig zijn?
Dit klinkt cynisch, maar eigenlijk vraag ik gewoon of iemand het kan uitleggen. 😉

[quote name=”Alex”]Dus dit proces zet massa om in energie.
En waar komt die massa vandaan? Welk schaars goed zal daar voor nodig zijn?
Dit klinkt cynisch, maar eigenlijk vraag ik gewoon of iemand het kan uitleggen. ;-)[/quote]
Ik zal een poging doen. Op de eerste plaats zijn massa en energie twee kanten van dezelfde medaille volgens Einsteins formule E(=energie) = m(=massa).c(=lichtsnelheid)^2. Bij kernfusie zoals in de zon worden uiteindelijk 4 protonen (waterstofkernen) gefuseerd tot 1 Heliumkern, bestaande uit 2 protonen en 2 neutronen. Als je nu de massa van 4 losse protonen vergelijkt met de massa van 1 Heliumkern, dan blijkt dat die laatste een klein beetje minder massa heeft. Dat massaverschil komt vrij in de vorm van (stralings- en bewegings-)energie. Dit kan het beste begrepen worden als je je realiseert, dat in de Heliumkern de kerndeeltjes elkaar aantrekken als gevolg van de zgn. sterke kernkracht. Het kost dus moeite (=energie) om zo’n kern tegen die aantrekkende kracht in uit elkaar te trekken, en omgekeerd komt die zelfde hoeveelheid energie vrij als je uit 4 losse deeltjes 1 kern samenstelt.
Overigens heeft een deeltje of een voorwerp MET energie altijd meer massa. Een auto die rijdt met 100 km/h is iets zwaarder dan een auto die stilstaat: er is ongeveer 2 miljardste kg bijgekomen.
Ook bij chemische reacties waarbij energie vrijkomt (bijv. verbrandingsreacties) neemt de totale massa een heel klein beetje af, maar het verschil is daar veel kleiner dan bij kernreacties.

[quote name=”Alex Donkers”]Heel erg bedankt, Henk001! Ik ben op weg om het te snappen. Maar er is dus waterstof voor nodig. En om dat te maken is energie nodig, en water, toch? (net als bij de brandstofcel). Theoretisch gaat er dus water verloren uit de kringloop, want de H2 wordt losgekoppeld van de 0? Daar lijkt een duurzaamheidsprobleempje te zitten.

Nog een ding snap ik niet: bij kernsplijting komt energie vrij, maar bij fusie ook. Dat is nogal paradoxaal. Je hebt dus deeltjes die elkaar aantrekken, en op het moment dat je ze ‘hun zin’ geeft, laten ze (een deel van) die aantrekkingskracht gaan, omdat ze dichtgenoeg bij elkaar zitten? Zoiets?[/quote]
Theoretisch wel ja, maar die hoeveelheid is verwaarloosbaar. Het lijkt inderdaad tegenstrijdig, dat bij zware atoomkernen er juist energie vrij komt als je ze splijt. Dat komt doordat het verhaal iets ingewikkelder is: de bindingsenergie PER KERNDEELTJE wordt groter totdat je een ijzerkern hebt. Daarna neemt die weer af. Tot aan ijzer komt er bij het fuseren dus energie vrij daarna niet meer; dan komt er juist energie vrij als je een zwaardere kern splijt — zolang de splijtingsproducten dan weer niet lichter zijn dan ijzer. Dit komt doordat de aantrekkende sterke kracht in de kern alleen op zeer korte afstand werkt (de kerndeeltjes moeten elkaar vrijwel “raken”), terwijl de afstotende elektrische kracht tussen de positief geladen protonen ook op iets grotere afstand blijft werken, en bovendien begint de zwakke kernkracht die de neutronen instabiel maakt in zwaardere kernen met relatief steeds meer neutronen ook een grotere rol te spelen. Er zijn dus eigenlijk drie krachten die elkaar een beetje tegenwerken, met als gevolg dat als het eindproduct lichter blijft dan ijzer er energie vrijkomt door FUSIE en als de eindproducten zwaarder blijven dan ijzer er energie vrijkomt door SPLIJTING. Meer vind je hier: http://wetenschap.infonu.nl/natuurkunde/49704-bindingsenergie-van-atoomkernen.html