Menselijke compost de voedselketen in: hoe men dit bijna legaliseerde

Help door deze info met kennissen op je social netwerk te delen!

In de Amerikaanse staat Oklahoma passeerde dit jaar een wetvoorstel beide wetgevende kamers dat de weg vrijmaakte om resten van gecomposteerde mensen als meststof op landbouwgrond te gebruiken. Alleen een veto van gouverneur Kevin Stitt voorkwam dat dit werkelijkheid werd. Ondertussen groeit de praktijk van humaan composteren wereldwijd snel.

Wat is humaan composteren precies?

Humaan composteren — ook wel veraarden genoemd — houdt in dat een lichaam samen met organische materialen zoals houtsnippers, stro en alfalfa in een herbruikbaar vat wordt gelegd. Via een proces van microben, warmte, zuurstof en vocht breekt het lichaam in vier tot acht weken af. De botten worden vermalen en teruggemengd, waarna het geheel nog enkele weken rijpt tot wat wordt omschreven als voedselrijke grond. Voorstanders presenteren dit als een milieuvriendelijk alternatief voor begraving of crematie.

Van Washington State University tot commercieel bedrijf

De drijvende kracht achter de commercialisering is Katrina Spade, oprichtster van het bedrijf Recompose. Haar achtergrond is opmerkelijk: geen biologie of geneeskunde, maar architectuur. Tijdens haar studie raakte ze geïnspireerd door composteertechnieken voor veehouderijen. Na pilotonderzoeken aan de Washington State University richtte ze in 2017 Recompose op in Seattle. Twee jaar later werd humaan composteren gelegaliseerd in Washington als eerste staat in de VS. Inmiddels is de praktijk wettelijk toegestaan in veertien staten, waaronder Colorado, Oregon, Californië en New York.

In Oklahoma ging men dus nog een stapje verder en werd bijna kannibalisme gelegaliseerd. Het voorstel passeerde zowel het Huis als de Senaat, voordat gouverneur Stitt zijn veto uitsprak.

Australië volgt hetzelfde pad

Ook in New South Wales wordt momenteel een wet ingediend die humaan composteren legaliseert, gepresenteerd als goedkoop en milieuvriendelijk alternatief nu begraafplaatsen vol raken en crematie ter discussie staat vanwege de CO2-uitstoot. Maria Zeee waarschuwt dat de Australische wetgeving dezelfde mazen kan bevatten als de eerste versie van het Oklahoma-voorstel. Zodra de praktijk eenmaal is genormaliseerd, is de stap naar gebruik in de voedselketen kleiner dan overheden nu willen toegeven.

Rioolslib: al jaren menselijk afval op je bord

Wat veel mensen niet weten, is dat biosolids (rioolslib), het eindproduct van rioolwaterzuivering, al decennia als meststof worden gebruikt op landbouwpercelen. Dit materiaal bestaat uit menselijke uitwerpselen, voedselresten, bacteriën en industrieel afvalwater. Ook farmaceutische stoffen die via het riool worden afgevoerd, waaronder hormonale middelen en andere medicijnen, kunnen in dit proces terechtkomen. Biosolids die voldoen aan de Amerikaanse klasse A of B normen voor ziekteverwekkers en zware metalen zijn federaal toegestaan voor agrarisch gebruik. Grote voedselproducenten zwijgen hier echter stelselmatig over.

Een hellend vlak dat niemand wil zien

De rode draad door al deze ontwikkelingen is dezelfde: overheden en bedrijven verzekeren het publiek dat menselijk materiaal nooit in de voedselketen terechtkomt, maar de wetgeving laat stelselmatig mazen open. Zoekmachines en AI-assistenten wijken bovendien opvallend snel uit wanneer gebruikers vragen stellen over de risico’s van menselijke compost in de voedselketen — wat de indruk wekt dat dit onderwerp actief gestuurd wordt.

Het Oklahoma-debacle maakt duidelijk dat de waarborgen pas worden ingebouwd nádat burgers en politici alarm slaan. Dat is geen geruststellende volgorde. Wie de geschiedenis van rioolslib, abortuspillen in het rioolsysteem en nu veraarden naast elkaar legt, ziet een patroon: stap voor stap schuift de grens op van wat acceptabel heet. Soylent Green, de cultfilm uit 1973 waarin mensenvlees als voedsel wordt verwerkt, leek decennialang een absurde dystopie. Dat is het steeds minder.

Zolang overheden wetgeving introduceren met bewust vaag geformuleerde uitzonderingen, en zolang de landbouwlobby rioolslib zonder transparantie mag inzetten, is waakzaamheid geen paranoia — het is burgerplicht.

Blijf op de hoogte & steun onafhankelijke journalistiek

Lees meer over:
biosolids groene agenda Katrina Spade lijkcompostering menselijk composteren New South Wales Oklahoma HB3660 Recompose voedselketen voedselveiligheid