Kan meditatie veroudering vertragen?

Help anderen door dit met je vrienden op je social netwerk te delen!

Er is helaas geen gesproken versie van dit artikel beschikbaar

Kan meditatie de effecten van veroudering tegengaan? Eén Nobelprijswinnaar heeft hier wetenschappelijk bewijs voor gevonden. Elizabeth Blackburn onderzoekt samen met haar collega’s van de Universiteit van Californië – San Francisco (UCSF) of meditatie onze levensverwachting kan verhogen.

Blackburn wordt ook wel de koningin van de telomeren genoemd. Zij ontdekte waarom deze uiteinden van de chromosomen slijten en welk verband dat heeft met veroudering en kanker. Telomeren zijn stukjes repeterend DNA aan de uiteinden van chromosomen die het DNA beschermen als het bij celdeling wordt gekopieerd, zoiets als de plastic uiteinden van schoenveters.

Eind jaren zeventig was al bekend dat telomeren slijten bij het ouder worden, tot het punt waarop de cel zich niet langer kan delen. Blackburn ontdekte dat het enzym telomerase zorgt dat telomeren langdurig op lengte kunnen blijven. Te veel telomerase maakt cellen onsterfelijk en gevaarlijk: kankercellen zitten vol telomerase. Te weinig telomerase leidt tot kortere telomeren, DNA-schade en veroudering.

Telomeren blijken niet onvermijdelijk te slijten. Je kunt het proces afremmen of zelfs omkeren. Dat opent de weg naar preventie van ouderdomsziekten en langer leven. Je kunt telomeren verlengen met bijvoorbeeld meditatie.

Blackburn stuurde een groep proefpersonen naar een retraite in de bergen in Colorado. Mensen die een meditatiecursus van drie maanden afmaakten hadden 30 procent meer telomerase dan een soortgelijke groep die op de wachtlijst stond.

Meditatie blijkt ook een positief effect te hebben op de telomerase-activiteit bij personen die Alzheimer-patiënten verzorgen. Bij de Alzheimer-verzorgers, die acht weken lang dagelijks een zangmeditatie (Kirtan Kriya) deden, werd een hogere telomerase-activiteit gemeten dan bij een controlegroep die naar ontspanningsmuziek luisterde.

Onderzoekers van de UCSF bestudeerden 30 mannen met een milde vorm van prostaatkanker. De mannen ondergingen drie maanden lang belangrijke veranderingen in levensstijl. Ze deden onder meer dagelijks aan meditatie om stress te beperken. De onderzoekers zagen na drie maanden dat de activiteit van de telomerase bij deze mannen hoger was dan bij mannen uit een controlegroep. Na vijf jaar hadden de 30 mannen ook langere telomeren.

Er lijkt een causaal verband te zijn tussen chronische stress en telomeren. Dat heeft wellicht vooral te maken met de invloed van de stresshormonen die het brein afscheidt, zoals cortisol. In reageerbuizen verlagen die de telomerenhuishouding. Het onderzoek van Blackburn is door verschillende bewegingen aangegrepen, die denken dat je met de juiste middelen 1000 jaar oud kunt worden of zelfs onsterfelijk.

[BBC via Mosaic]

Blijf op de hoogte & steun onafhankelijke journalistiek

Lees meer over:
cortisol DNA meditatie stress telomerase telomeren