Tijdens de laatste Sovjetmissie naar de maan, Luna-24, is waterrijk gesteente uit de maanbodem meegenomen naar de aarde. Het Westen negeerde de ontdekking.
Inmiddelijk is duidelijk dat er water is op de maan. Het begon met de Clementine-missie in 1994.
Clementine zocht naar water door radiogolven tegen het maanoppervlak te laten botsen. Uit een analyse van de gegevens bleek dat zich onder de grond waterijs moest bevinden.
Chandrayaan-1
Daarna vond de Lunar Prospector tekenen van water door de hoeveelheid neutronen te meten die worden uitgezonden door het oppervlak. Neutronen worden door water geabsorbeerd.
Op weg naar Jupiter ontdekte Galileo bewijs voor het bestaan van water op de maan en in 2009 vond het Indiase ruimteschip Chandrayaan-1 met behulp van een infraroodcamera bewijs voor water in maangesteente.
Volgens NASA-wetenschappers waren de maanstenen die astronauten hadden verzameld tijdens het Apolloprogramma besmet, aldus Arlin Crotts van de Columbia-universiteit in New York. Aangenomen werd dat al het water dat was aangetroffen in het gesteente van de aarde afkomstig moest zijn.
Luna-24
Daarnaast werd vastgesteld dat de kanalen op de maan die door eerdere ruimteschepen waren vastgelegd moesten zijn gevormd door lava in plaats van water. Men nam vervolgens aan dat de maan droog was.
De Sovjets dachten daar anders over. Crotts heeft bewijs gevonden dat ze in de jaren zeventig water hebben gevonden in maanstenen.
In augustus 1976 landde Luna-24 op de maan en boorde daar tot twee meter diep in de bodem. In totaal werd 300 gram gesteente verzameld en teruggevlogen naar de aarde.
0,1 procent
Een team wetenschappers analyseerde de monsters en trof water aan in het gesteente. Ze concludeerden dat 0,1 procent van de monsters bestond uit water. In 1978 werden de resultaten gepubliceerd in het Russische tijdschrift Geokhimiia. Er is ook een Engelstalige versie van het tijdschrift, maar die wordt in het Westen weinig gelezen.
Volgens Crott is het werk in de vergetelheid geraakt. Geen enkele auteur citeerde de publicatie. Verschillende wetenschappers, waaronder Nobelprijswinnaar Harold Urey, voorspelden in de jaren vijftig dat in kraters bij de polen van de maan waterijs zou worden gevonden.
Bron: Technologyreview.com
Gerelateerd:
- Wetenschappers: ‘ei’ bewijs voor leven op Mars
- Viking-sondes vonden in 1976 leven op Mars
- Russische wetenschapper: Leven gevonden op Venus
- Maan bevat mogelijk evenveel water als Aarde
- Celestial: we nemen je mee terug naar de maan (video)
Blijf op de hoogte & steun onafhankelijke journalistiek
Even voor je naar X gaat
X (voorheen Twitter) toont onze berichten alleen aan ingelogde gebruikers. Als je niet bent ingelogd bij X, krijg je de melding dat @9fornews nog niets heeft gepost — dat klopt niet, ons account is gewoon actief. Log dus in bij X.






Dit is de echte reden waarom verpleeghuizen coronabrandhaarden waren
Dit verbijsterende artikel over Osama bin Laden verscheen 20 jaar geleden
Oekraïense miljardair koopt recordappartement van ruim 470 miljoen euro in Monaco
National Geographic is te ver gegaan. Massaal bekeken beelden van uitgemergelde ijsbeer ‘die het slachtoffer is van klimaatverandering’ zijn fake news
Aartsbisschop Vigano: het WEF dwingt wereldleiders om de Great Reset uit te voeren
De graaicultuur onder Nederlandse ziekenhuisbestuurders
‘Doodsbange’ Timmermans botst met Farage in Europees Parlement. Het leverde dit spektakel op
Groene Reset: Bill Gates vergelijkt strijd tegen broeikasgassen met ‘wereldoorlog’
NASA-specialist ontslagen wegens geloof in intelligent ontwerp