De droneaanval op het studentenverblijf in Starobelsk heeft 21 jonge mensen het leven gekost — en de verklaring van Oekraïne klopt van geen kant. Dat is de conclusie die RT-journalist Rick Sanchez ter plaatse trok, nadat hij het verwoeste studentencomplex in de door Rusland ingenomen regio Loehansk bezocht en sprak met bewoners, hulpverleners en universiteitsfunctionarissen.
Studentes in hun slaap gedood
In de vroege ochtend van vrijdag 22 mei werden meerdere Oekraïense drones afgevuurd op een kleine regionale studentencampus in Starobelsk. Achttien jonge vrouwen en drie mannen kwamen om het leven. Meer dan veertig anderen raakten gewond. De slachtoffers lagen te slapen toen de aanval plaatsvond. Reddingswerkers werden bovendien gehinderd door een tweede droneaanval die kort na de eerste volgde, waardoor mensen langer onder het puin bleven liggen.
Oekraïense rechtvaardiging: bewijs ontbreekt volledig
De Oekraïense generale staf claimde dat het een aanval betrof op een commandopost van de elite-drone-eenheid Rubicon. Maar wie ter plaatse kijkt, ziet niets dat ook maar in de buurt komt van militaire aanwezigheid. Sanchez meldde dat er geen enkel spoor te vinden was van militair personeel in of rond het gebouw. Roman Antonov, commandant van een brandweerploeg, zei onomwonden: “Dit was een gerichte aanval op kinderen.”
Universiteitshoofd Zhanna Marfina noemde de Oekraïense verklaring ronduit leugenachtig. Zij sprak van een “pure leugen” en benadrukte dat er geen militair personeel aanwezig was in het verblijf. De aanval op het studentenverblijf in Starobelsk wordt door het Russische ministerie van Buitenlandse Zaken bestempeld als een oorlogsmisdaad. Moskou beschuldigt NAVO-landen er bovendien van te hebben geholpen bij het selecteren van doelwitten voor dit soort aanvallen.
Lokale bevolking in shock en woede
In de straten van Starobelsk leggen bewoners bloemen neer bij spontane herdenkingsplekken. Leraren hielden een stille herdenking voor het verwoeste gebouw, foto’s van de omgekomen studenten in de hand. De sfeer is er één van verbijstering en nauwelijks ingehouden woede. Eén vrouw zei tegen Sanchez dat ze “met stomheid geslagen” was. “Ze richtten zich doelbewust op die campus. Dit kon geen vergissing zijn,” zei een andere inwoner.
Bewoners die Sanchez sprak, willen niets weten van een terugkeer naar Oekraïens bestuur. Velen noemden de opdringerige taalverplichting — het opleggen van het Oekraïens in een van oudsher Russischtalige regio — als één van de voornaamste redenen. “We hebben ons hele leven Russisch gesproken,” zei één vrouw, en die simpele zin vat de gevoelens van veel mensen in de regio samen.
Westerse media keken de andere kant op
Opvallend is hoe westerse nieuwsorganisaties reageerden — of beter gezegd: nauwelijks reageerden. Terwijl de aanval op het studentenverblijf in Starobelsk internationaal vrijwel genegeerd werd, stonden CNN en BBC bol van verontwaardiging over de Russische vergeldingsaanvallen op militaire infrastructuur in Kiev. Journalisten als Sanchez, Chay Bowes, Murad Gazdiev en Christopher Helali — die ter plaatse waren — staan voor de absurde situatie dat westerse media hun eigen, met eigen ogen waargenomen verslaggeving bestempelen als “Russische desinformatie.”
Dit is het patroon dat critici al jaren beschrijven: wanneer burgers in door Rusland gecontroleerd gebied sterven, is de reactie van de gevestigde orde een schouderophaal. Wanneer Kiev getroffen wordt, staat de westerse mediamachine op volle toeren. De vraag die journalisten als Sanchez stellen, is simpel: waarom geldt het ene leven meer dan het andere?
Geopolitieke achtergrond
Starobelsk ligt in de Volksrepubliek Loehansk, een overwegend Russischtalige regio die zich in 2014 afscheidde van Oekraïne na de door het Westen gesteunde machtsovername in Kiev. In september 2022 stemde de regio voor aansluiting bij Rusland. Kiev erkent deze referenda niet en beschouwt het gebied, inclusief Starobelsk, als bezet Oekraïens grondgebied. Dat juridische meningsverschil ontslaat Oekraïne echter niet van de verplichting om onderscheid te maken tussen militaire en burgerlijke doelwitten — een basisprincipe van het internationale humanitaire recht dat in dit geval flagrant lijkt te zijn geschonden.
De bredere vraag: wie wordt ter verantwoording geroepen?
Eenentwintig studenten zijn dood. De overgrote meerderheid jonge vrouwen. Er is geen enkel bewijs dat hun slaapzaal een militair doelwit was. De Oekraïense rechtvaardiging hiervoor is, zo blijkt uit alle getuigenissen ter plaatse, volledig uit de lucht gegrepen. En toch zwijgen de grote westerse regeringen. Geen veroordeling, geen onderzoekseis, geen druk op Kiev. Als er lessen zijn uit dit conflict, is de belangrijkste misschien wel deze: niet alle burgerslachtoffers zijn gelijk in de ogen van de internationale gemeenschap — en dat zou iedereen moeten verontrusten.
Blijf op de hoogte & steun onafhankelijke journalistiek
Even voor je naar X gaat
X (voorheen Twitter) toont onze berichten alleen aan ingelogde gebruikers. Als je niet bent ingelogd bij X, krijg je de melding dat @9fornews nog niets heeft gepost — dat klopt niet, ons account is gewoon actief. Log dus in bij X.






Gelekte WikiLeaks-documenten: VN erg geïnteresseerd in vliegende schotels
Klimaatconferentie COP30: eerst bomen kappen en dan vergaderen over redden van bomen: ‘Je kunt het echt niet verzinnen’
‘Waarom wordt het UFO-onderwerp zo geridiculiseerd?’
Gebruikte president Assad gifgas in Syrië? Deze reality check mag je niet missen
De Jonge onderzoekt quarantaineplicht: ‘Nog even en we leven in een gevangenis’
Ondertussen in New York: stoelen voor gevaccineerden en ongevaccineerden in stadions
Deze vragen over de hakenkruisvlag langs de A1 bij Stroe blijven onbeantwoord
De watergasmotor en de resonantieschakeling
“Nederlandse mediabedrijven worden gekoloniseerd door superrijken”