Tijdens de laatste Sovjetmissie naar de maan, Luna-24, is waterrijk gesteente uit de maanbodem meegenomen naar de aarde. Het Westen negeerde de ontdekking.
Inmiddelijk is duidelijk dat er water is op de maan. Het begon met de Clementine-missie in 1994.
Clementine zocht naar water door radiogolven tegen het maanoppervlak te laten botsen. Uit een analyse van de gegevens bleek dat zich onder de grond waterijs moest bevinden.
Chandrayaan-1
Daarna vond de Lunar Prospector tekenen van water door de hoeveelheid neutronen te meten die worden uitgezonden door het oppervlak. Neutronen worden door water geabsorbeerd.
Op weg naar Jupiter ontdekte Galileo bewijs voor het bestaan van water op de maan en in 2009 vond het Indiase ruimteschip Chandrayaan-1 met behulp van een infraroodcamera bewijs voor water in maangesteente.
Volgens NASA-wetenschappers waren de maanstenen die astronauten hadden verzameld tijdens het Apolloprogramma besmet, aldus Arlin Crotts van de Columbia-universiteit in New York. Aangenomen werd dat al het water dat was aangetroffen in het gesteente van de aarde afkomstig moest zijn.
Luna-24
Daarnaast werd vastgesteld dat de kanalen op de maan die door eerdere ruimteschepen waren vastgelegd moesten zijn gevormd door lava in plaats van water. Men nam vervolgens aan dat de maan droog was.
De Sovjets dachten daar anders over. Crotts heeft bewijs gevonden dat ze in de jaren zeventig water hebben gevonden in maanstenen.
In augustus 1976 landde Luna-24 op de maan en boorde daar tot twee meter diep in de bodem. In totaal werd 300 gram gesteente verzameld en teruggevlogen naar de aarde.
0,1 procent
Een team wetenschappers analyseerde de monsters en trof water aan in het gesteente. Ze concludeerden dat 0,1 procent van de monsters bestond uit water. In 1978 werden de resultaten gepubliceerd in het Russische tijdschrift Geokhimiia. Er is ook een Engelstalige versie van het tijdschrift, maar die wordt in het Westen weinig gelezen.
Volgens Crott is het werk in de vergetelheid geraakt. Geen enkele auteur citeerde de publicatie. Verschillende wetenschappers, waaronder Nobelprijswinnaar Harold Urey, voorspelden in de jaren vijftig dat in kraters bij de polen van de maan waterijs zou worden gevonden.
Bron: Technologyreview.com
Gerelateerd:
- Wetenschappers: ‘ei’ bewijs voor leven op Mars
- Viking-sondes vonden in 1976 leven op Mars
- Russische wetenschapper: Leven gevonden op Venus
- Maan bevat mogelijk evenveel water als Aarde
- Celestial: we nemen je mee terug naar de maan (video)
Blijf op de hoogte & steun onafhankelijke journalistiek
Even voor je naar X gaat
X (voorheen Twitter) toont onze berichten alleen aan ingelogde gebruikers. Als je niet bent ingelogd bij X, krijg je de melding dat @9fornews nog niets heeft gepost — dat klopt niet, ons account is gewoon actief. Log dus in bij X.






Medisch microbioloog: ook al ben je gevaccineerd, dan nog kun je besmet raken en het virus overdragen
Tesla is geen ‘green car’ en produceert meer CO2 dan diesel. Dit rapport werd weggedrukt in onze mainstream media
Het staat nu zwart op wit: de massale coronavaccinatiecampagne was een onverantwoord medisch experiment
Churchilllaan volgehangen met pridevlaggen: ‘In Amsterdam zijn ze compleet knettergek geworden’
‘Burgemeesters kunnen beslag leggen op je woning om daar asielzoekers te plaatsen’
Bizar moment tijdens rechtszaak tegen Gideon van Meijeren: ‘Dit is echt absurd’
Dit is absurd, we moeten dit niet langer pikken. Hoogleraar onthult hoe crimineel de farmaceutische industrie is
Hackers breken in bij generale staf Oekraïense leger: ‘Meer dan 1,7 miljoen soldaten dood, gewond of vermist’
Overheidsexpert spreekt zich uit over complottheorieën rond Nibiru. Vergaat de wereld vandaag?