Tijdens een recent protest tegen de invoering van digitale identiteitsbewijzen hield de Britse auteur en spreker David Icke een uitgesproken en ideologisch geladen toespraak. In zijn speech plaatst hij digitale ID niet als een op zichzelf staande maatregel, maar als onderdeel van wat hij ziet als een eeuwenoud patroon van machtsuitoefening, waarbij een kleine elite de grote meerderheid van de mensheid controleert.
Icke opent zijn betoog met een historische vergelijking. Volgens hem is wat vandaag gebeurt geen uitzondering, maar een herhaling van wat zich door de hele menselijke geschiedenis heeft afgespeeld: telkens weer weten “de weinigen” hun wil op te leggen aan “de velen”. De vraag die daarbij centraal staat, is hoe dat überhaupt mogelijk is. Zijn antwoord is duidelijk: niet door brute dwang, maar door psychologische beïnvloeding en verdeeldheid.
Een kernbegrip in zijn betoog is perceptie. Icke stelt dat menselijk gedrag rechtstreeks voortkomt uit de manier waarop mensen de werkelijkheid waarnemen. Wie die waarneming kan sturen, heeft daarmee ook invloed op hoe mensen handelen. Dit is het fundament onder alle vormen van grootschalige machtsuitoefening. Digitale ID en kunstmatige intelligentie ziet hij als nieuwe middelen om die perceptie nog dieper en directer te beïnvloeden.
Daarbij speelt het creëren van rigide overtuigingen een cruciale rol. Mensen worden ertoe gebracht om zich vast te klampen aan religieuze, politieke of culturele denkbeelden die niet meer ter discussie worden gesteld. Zodra een overtuiging onwrikbaar wordt, sluit men zichzelf af van andere perspectieven. Het maakt machthebbers niet uit wát mensen geloven, zolang zij hun overtuigingen maar zonder vragen accepteren, zegt Icke. Zo ontstaat, in zijn woorden, een “mentale gevangenis” die mensen zichzelf opleggen.
Die rigide overtuigingen vormen tegelijk de basis voor een tweede machtsmechanisme: verdeel-en-heers. Door verschillende geloofssystemen en ideologieën tegenover elkaar te zetten, raken mensen verwikkeld in onderlinge strijd. Terwijl groepen elkaar bestrijden, blijft de aandacht weg van degenen die werkelijk aan de touwtjes trekken. Deze combinatie van mentale starheid en voortdurende verdeeldheid is, aldus Icke, al eeuwenlang de sleutel tot massale controle.
In zijn toespraak gebruikt hij de coronaperiode als illustratie van dit proces. Hij stelt dat overheden wereldwijd verregaande maatregelen konden invoeren omdat mensen geloofden in een narratief van extreme dreiging. Er was nauwelijks sprake van echte dwang; mensen gehoorzaamden vrijwillig uit angst. Daaruit trekt hij een bredere conclusie: tirannie wordt niet opgelegd door een kleine groep machthebbers, maar ontstaat doordat grote groepen mensen meewerken en gehoorzamen.
Die gehoorzaamheid beschouwt hij als de werkelijke bron van macht. Autoriteit bestaat slechts zolang mensen die erkennen. Fascistische of totalitaire systemen komen niet tot stand omdat er genoeg tirannen zijn, maar omdat er genoeg mensen zijn die bevelen opvolgen. De paradox, stelt Icke, is dat de werkelijke macht altijd bij de meerderheid heeft gelegen, maar dat die meerderheid is vergeten dat zij die macht bezit.
Tegen deze achtergrond waarschuwt hij voor wat hij ziet als een naderende technologische dystopie. Digitale ID, digitale valuta en kunstmatige intelligentie vormen samen een systeem waarin niet alleen gedrag, maar ook denken en emoties worden gereguleerd. Hij spreekt over een fusie tussen mens en AI, waarbij technologie steeds meer menselijke functies overneemt. Verwijzend naar futuristische voorspellingen stelt hij dat menselijk denken op termijn gemarginaliseerd dreigt te raken.
Icke richt zijn kritiek ook op politieke leiders en technologie-ondernemers, die deel uitmaken van een wereldwijd netwerk dat deze ontwikkelingen aanstuurt. Zij presenteren digitale controle als vooruitgang en gemak, terwijl het in werkelijkheid gaat om een ongekende concentratie van macht. Niet specifieke bevolkingsgroepen zijn het doelwit, maar de mensheid als geheel.
Zijn boodschap mondt uit in een oproep tot eenheid en burgerlijke ongehoorzaamheid. Religieuze, politieke en culturele verschillen noemt hij secundair en zelfs misleidend. Zolang mensen zich laten verdelen langs deze lijnen, blijft collectief verzet onmogelijk. Pas wanneer die scheidslijnen worden losgelaten en de aandacht wordt gericht op wat iedereen raakt – vrijheid, autonomie en menselijke waardigheid – kan echte verandering plaatsvinden.
Icke vat dit samen in een krachtige metafoor: verenigd is de mensheid een leeuw, verdeeld is zij een kudde schapen. De toekomst, zo benadrukt hij, ligt niet vast. Digitale ID en technologische controle kunnen alleen werkelijkheid worden als mensen ermee instemmen. De beslissende vraag die hij zijn publiek voorhoudt, is dan ook niet wat machthebbers van plan zijn, maar of de mensheid bereid is haar eigen macht weer op te eisen.
Over de auteur: Robin de Boer is economisch geograaf. Volg hem hier op Substack voor exclusieve content.
Blijf op de hoogte & steun onafhankelijke journalistiek
Even voor je naar X gaat
X (voorheen Twitter) toont onze berichten alleen aan ingelogde gebruikers. Als je niet bent ingelogd bij X, krijg je de melding dat @9fornews nog niets heeft gepost — dat klopt niet, ons account is gewoon actief. Log dus in bij X.






Deze nieuw ontdekte bacterie die plastic flessen eet kan ons wereldwijde afvalprobleem oplossen
Zie de waanzinnige bedragen die het nieuwe kabinet wil uittrekken voor energietransitie en weer de stikstofobsessie
Oude Egyptische tekst over shapeshiftende Jezus vertaald
Geen plek in de rechtszaal voor de enige journalist die de MH17-rechtszaak van A tot Z heeft gevolgd
Onthullende brief Klaus Schwab over Great Reset aan premier Rutte openbaar gemaakt
Rusland: groot Oekraïens offensief al binnen enkele uren afgeslagen
Mogelijke oorzaak ADHD gevonden. Dit is wat hyperactiviteit kan veroorzaken bij je ongeboren kind
Revolutie Spanje in de hoogste versnelling (+video’s)
Is Asgardia een complot van de Illuminati?