‘Deze ‘eenarmige bandiet’ speelde een zeer dubieuze en cruciale rol in Hitlers opera van het nachtelijk schouwspel’

Help door dit met vrienden op je social netwerk te delen!

Er is helaas geen gesproken versie van dit artikel beschikbaar

Dit is een vervolg op het twintigste deel van ‘De jacht op Hitler’, over het boek ‘Hitlers Diamanten’, dat u niet mag lezen en door Bol uit het assortiment werd gehaald.

DE JACHT OP HITLER

Deel 21. De Grote Verdwijntruc………vervolg.

DE VALKUIL

Zowel Hitler zelf alsook zijn partner in crime, voorman van de Hitlerjugend Artur Axmann, waren zich natuurlijk zeer wel bewust van de bomkrater of kuil die in de achtertuin van de Führerbunker was ontstaan door de niet-aflatende beschietingen en bombardementen van de geallieerden op Berlijn en dan met name het regeringscentrum daarvan. Die kuil bleek nog goed van pas te komen in Hitlers ontsnappingsplan. En net zoals grote illusionisten in die tijd gebruikmaakten van een VAL-LUIK op het toneel om ongemerkt te kunnen verdwijnen, zo zou dit Hitlers VAL-KUIL of VAL-LUIK worden waar iedereen in zou trappen! Perfect! (VALKUIL = 88 = H.H.)

Axmann, Hitlers eigen versie van een gokmachine of beter een ¨eenarmige Bandiet¨, want Axmann had zijn rechterarm verloren in 19.41 toen hij aan het Oostfront meevocht in de 23^e infanteriedivisie van de Wehrmacht, moet dus al ruim voor vier uur ‘s nachts in de achtertuin van de bunker zijn geweest, vergezeld van enkele betrouwbare manschappen die ook niet voor een moord meer of minder met hun ogen knipperden. Ergens uit een mortuarium, of wellicht ook door een brute overval en moord, hadden ze twee lichamen weten te regelen die qua postuur en lengte op Adolf en Eva leken. En mogelijk waren die ook al vooraf ingewikkeld in dezelfde grijze dekens als die al dagen in Hitlers vertrekken gereed lagen. Axmann en de zijnen plaatsten die lichamen dus zorgvuldig in de ¨valkuil¨ en dekten ze af met zwart doek of plastic. Nog wat camouflage uit de tuin er bovenop, die toch al op een waar slagveld of bouwplaats leek na de vele beschietingen, en de lijken waren in de nacht zo goed als onzichtbaar, zeker ook in de chaos van het moment. En waarschijnlijk ook nog eens omdat enkele zware jongens van Axmann er met het geweer in de aanslag voor waren gaan staan. Zogenaamd natuurlijk om eventuele indringers op de binnenplaats direct af te kunnen schieten. De echte Adolf en Eva werden, na flink sjouwen en 20 treden beklimmen, dus op de grond net buiten de bunkerdeur neergelegd, en ongetwijfeld heeft Axmann toen tegen de lijkdragers Linz en Günsche geschreeuwd dat er snel benzine moest komen voor de crematie. Linz en Günsche verdwenen dus weer snel de bunker in. Weer 20 betonnen treden af om de kannen benzine te gaan halen. Deze stinkende en brandgevaarlijke kannen zullen ongetwijfeld niet vlak bij de privévertrekken van Goebbels en Hitler hebben gestaan, dus moesten de mannen ze helemaal aan de andere kant van de bunker gaan ophalen. In die tijd was de Waffen-SS-jerrycan het gangbare type met een inhoud van 20 liter. Om dus tenminste 80 liter benzine boven in de tuin te krijgen moesten de twee mannen tenminste al twee keer het zware gewicht van 40 kilo per persoon de hele bunker door dragen van voor naar achter en dan ook nog weer eens die 20 treden op. In ieder geval tijd genoeg dus voor de mannen van Axmann om de lichamen van Adolf en Eva de tuin uit te dragen naar een gereedstaande transportwagen, of mogelijk zelfs een Rode-Kruiswagen of een ambulance. Daarna werd snel de kuilbedekking verwijderd en daar lagen dan ¨Eva en Adolf¨ in hun grijze dekens gewikkeld te wachten op de crematie en de daarvoor benodigde benzine. Mogelijk had Axmann voor het decorum en extra dramatisch effect nog een grote nazi-SS-vlag over de lichamen gelegd en de misleiding was compleet. Niemand, maar dan ook helemaal niemand zou die nacht, onder die traumatische omstandigheden en chaos en mogelijk ook verdriet, op het idee zijn gekomen dat het niet de Führer en zijn vrouw waren die in de kuil gereed lagen voor crematie. Hitlers zorgvuldig geregisseerde drama had niet beter kunnen verlopen. En toen Linge en Günsche dan eindelijk de zware kannen benzine naar buiten hadden gesjouwd, werden vervolgens de andere aanwezigen in de bunker geroepen om bij het plechtige afscheid, of in dit geval beter, bij het zorgvuldig door Hitler zelf geregisseerde ¨Nachtelijk Schouwspel¨, aanwezig te zijn. Rochus Misch kende de reputatie van Axmann en zijn slachters maar al te goed en bleef wijselijk beneden in de bunker bij Hitlers secretaresse Traudl Junge die het verbranden van haar baas, die haar al die jaren altijd liefdevol met ¨mein Kind¨ had aangesproken, niet kon of wilde aanzien.

Buiten in de tuin van Eden, ja een anagram voor Ende, stonden volgens latere verklaringen van Linge, behalve hijzelf dus, nog de volgende personen rondom de kuil waar iedereen in Hitlers val trapte, de Valkuil dus, Martin Bormann, Goebbels, Stumpfegger, Günsche en Kempka. Linge verklaarde later dat het maar niet lukte om het vuur aan te krijgen met de lucifers van Goebbels. Linge zou daarop weer de bunker zijn ingegaan en zijn teruggekomen met een dikke bundel opgerold papier die Bormann dan zou hebben aangestoken en in de kuil geworpen waarop het vuur onmiddellijk vlam zou hebben gevat. Günsche daarentegen verklaarde later dat het juist hij was, conform Hitlers opdracht aan hem, die met enkele brandende lappen het vuur had aangestoken. En ook Hitlers secretaresse Traudl Junge had dat later zo meegekregen en verklaard. Wij houden het er dan ook maar op dat het inderdaad Günsche was geweest die de crematie in gang had gezet. Temeer ook omdat juist in zijn naam staat wat Adolf ook moet hebben gelezen: NU G. (G = ZEVEN = Hitler) ASCHE! Tja een volstrekt heldere boodschap en de daarop gebaseerde keuze van Hitler voor juist Günsche, die dan in zijn voornaam ook nog eens OTTO of TOOT, DOOD dus, had staan. Opvallend genoeg noemde niemand later de aanwezigheid bij de crematie van Hitlerjugend-voorman Artur Axmann, oftewel in het Engels the Axe-man oftewel de man met de bijl, net zoals de heilige Mathias dus ook altijd met een bijl stond afgebeeld. Vreemd ook omdat het toch juist Axmann was geweest die, nog maar twee dagen voor de crematie, nota bene op de trouwdag van Hitler en Eva, de hoogste nazi-onderscheiding, de Duitse Orde had ontvangen op slechts 32-jarige leeftijd. (32 = LEO of RAM zoals u inmiddels wel weet).

Die Duitse Orde, die slechts weinigen nog tijdens hun leven mochten ontvangen, was onder meer een beloning voor grote moed en absolute TROUW (u had het vast al weer gesnapt: de connectie tussen ¨trouw¨ zijn en Hitlers trouw-dag). Ja, Hitler was dol geweest op al die taal-spelletjes en dubbele betekenissen. Maar goed, juist de man die bij uitstek aanwezig had moeten zijn om de laatste eer te bewijzen aan zijn grote Führer, die man schitterde door afwezigheid rond het kampvuur. Hier klopte dan ook weer helemaal niks van volgens ons. Of toch weer wel? Ja, natuurlijk klopte het. Artur kon nu eenmaal niet op twee plaatsen tegelijk zijn en had wel andere zaken aan zijn hoofd dan bij een kuil te gaan staan met twee onbekende lijken, die hij nota bene zelf had meegebracht. Nee, het was ons volstrekt duidelijk, Axmann speelde een zeer dubieuze en cruciale rol in Hitlers opera van ¨het nachtelijk schouwspel¨. En het was dan juist ook Axmann geweest die Hitlers ¨zelfmoordpistool¨, een cruciaal bewijsstuk natuurlijk, direct in beslag had genomen en had gezegd het te zullen bewaren voor ¨betere tijden¨.  En die Duitse Orde was hem dan ook al bij vóórbaat door Hitler op de 28^e (= 88 = H.H.) toegekend als grote waardering voor de allesbepalende inzet die Artur twee dagen later op de 30^e april zou gaan plegen. Sowieso ontdekten wij al wat vreemde zaken rondom die Duitse Orde of in Hitlers eigen woorden: ¨der Deutsche Orden sollte die höchsten Verdienste ehren die ein Deutscher sich für sein Volk erwerben kann¨. En voordat Artur dus die onderscheiding kreeg gingen hem nog enkelen voor. Namelijk KONSTANTIN HIERL toen hij 70 jaar was, KARL HANKE die toen 41 jaar was en KARL HOLZ kreeg op 50-jarige leeftijd de onderscheiding uitgereikt. Voor het geval dat u de overeenkomst tussen die drie mensen nog niet meteen doorhad, alle drie hadden ze als initialen K.H. en K maal H = 88 = H.H. = Heil (voor) Hitler. En ¨geheel toevallig¨ dus ook weer dezelfde twee achten van de 28^e april waarop Artur Axmann, ondanks een Berlijn dat hevig onder vuur lag, en ondanks een huwelijk tussen Adolf en Eva, hij toch zo nodig precies op die dag die hoge onderscheiding moest krijgen. Kortom Artur was op dat moment uiterst belangrijk voor Hitler. Zo niet dé belangrijkste factor in Hitlers Meesterplan! Wat zag Hitler dan eigenlijk allemaal in deze Axmann en wat maakte hem zo bijzonder voor Hitler? Heel veel eigenlijk. Om te beginnen was Artur al vanaf zijn 15^e bij de Hitlerjugend geweest. En natuurlijk was ook hij een echte A.A. (zijn initialen) of AlfA-roofdier dus in Hitlers wereld. En Artur herinnerde Hitler natuurlijk ook altijd aan de mythes over Koning Arthur die hij zo had bewonderd, en wiens standbeeld uitgerekend in de Hofkerk in Innsbruck staat. Innsbruck, waar Hitlers zoon Mathias woonde en waar dat reuzenstandbeeld van die andere strijder en tevens Hitlers idool A.ndreas H.ofer stond. Innsbruck, Hitlers tussenstation op zijn laatste reis. En natuurlijk wist Hitler dat Artur ooit op de 18^e was geboren. De 18^e alfabetletter, de R van ee-R, en uiteraard ook de 18 van Hitler zijn initialen, A.H. Dat was voor Hitler welhaast een voorteken, en dus vermenigvuldigde Hitler, zoals hij dat altijd bij iedereen deed, onmiddellijk de cijfers van de geboortedatum van Axmann. En toen moet zijn mond open zijn gevallen van verbazing. 88.92 kwam daar uit. De 88 van Ha, Ha, of Heil Hitler. En die 92, nou net het nummer van EEN HAATDRAGER, van NAPOLEON en BONAPARTE én van zijn eindbestemming FULPMES, het eindstation van Adolf en Eva en hun huwelijksreis naar het Huis van God. Nee, het was voor Hitler dan ook klip en klaar, het kon absoluut geen toeval zijn dat die A.A. op zijn pad was gekomen en Hitler geloofde dan ook heilig dat zijn overleden moeder Klara of God de Vader zelf hem via deze cijferboodschappen tot gids dienden en hem de juiste weg wezen gedurende zijn levenswandel. Vervolgens zocht Hitler dan nog naar meer bevestiging, en de nodige boodschappen, in de naamletters van ARTUR AXMANN. En ook die stelden hem niet teleur.

MET DE TAXI NAAR UR

Sterker nog ze bevestigden hem zelfs in zijn waan of overtuiging dat Artur ¨gezonden¨ was om hem te helpen om zijn grootste Schelmen- of Schurken-Streek (S.S.) tot een goed einde te brengen. Wellicht dat u dadelijk denkt ¨ik mis weer een paar letters in het anagram¨, dat is dus niet zo en heeft alles te maken met enkele slimme beveiligingen in het V.M.-anagramsysteem, zoals met name rond de X die dan de extra zoekletters I,K,S geeft. Hier dus wat Hitler destijds in die naamletters van ARTUR AXMANN las:

+++ U (de) EER, M’N KIST NAAR AA (AUSTRIA) of: A.(dolf) NAM (de) TAKSI NAAR UR. Of: M’N AA, (A.rtur A.xmann) KIST NAAR UR.

Dat lijkt ons weer vrij duidelijk allemaal. En dan zou men denken wat is nou toch weer dat woordje ¨UR¨?  Maar ook dat rare woordje was volstrekt logisch in Hitler zijn beleving. U.R. van bijvoorbeeld ¨Underground Resistance¨ oftewel ONDERGRONDS VERZET en in die twee woorden stond letterlijk ook verborgen: DE GROT ONDER ZEVEN (Bahnstrasse 7). En het woord SCHAT-GROT was ook al weer precies het getal 111 van Innsbruck opgeteld. En hetzelfde gold voor EEN CRYPTE, óók al weer 111.

Maar Ur bleek ook nog een stad uit de oudheid te zijn in Sumer in het zuidelijke deel van Mesopotamië, het hedendaagse zuidoosten van Irak. Ur was een stad die al zo’n 4000 jaar voor Christus werd gesticht. Een stad ook van grote bloei en cultuur. In 1922 ging een archeologische expeditie onder leiding van Sir Charles Leonard Woolley naar Ur en deed daar opgravingen tussen 1922 en 1934 en vond toen ook de koningsbegraafplaats, waaronder de grafkamer van koningin PUABI. Zij was begraven samen met 23 dienaressen die allen prachtige juwelen droegen. En de koningin zelf had allerlei kostbare grafgiften meegekregen zoals de halfedelsteen chalcedoon en lapis lazuli en veel goud. En daar bevond zich ook het graf van koning MESILIM van Kish. Hij droeg een prachtige gouden helm en een gouden dolk met een handvat van lapis lazuli. En een van de meest bekende vondsten was een stierenkop van gedreven goud die ook weer was versierd met lapis lazuli (noot: een van Hitlers sterrenbeelden was dus DE STIER, opgeteld 80, net als EEN WOLF en uitgerekend ook die koning MESILIM was 80 opgeteld).

Niet ver van deze opgravingen, bij de ZIGGOERAT, een piramidevormige tempeltoren, werden de oudste complexen van Ur opgegraven. En dat waren met name koningsgraven waarvan enkele nog niet leeggeroofd waren, en waarin opnieuw vele kostbare giften werden aangetroffen en ook vele skeletten van personen, die zelfmoord hadden gepleegd om hun Meester te vergezellen en hem in het hiernamaals te kunnen dienen. En op een aangetroffen kleitablet stond een mythologische versie met betrekking tot de ondergang van Ur. Een regel daaruit: ¨De Meester van alle landen heeft zijn stal verlaten, zijn schaapskudde is nu overgeleverd aan de wind¨.

Deze opgravingen en vondsten moeten destijds koren op de molen zijn geweest van de megalomane Adolf. Zo’n koningsgraf wilde hij ook wel, zijn eigen Ur. Hij ging het gewoon maken! En als hij nog enige bevestiging nodig had, vond hij die weer in zijn Christ of Krist (77) en zijn moeder Klara. Haar initialen K + P waren 27 twee zevens oftewel ook 77 en UR is 39 opgeteld, 3 maal 9 is ook 27, twee lucky sevens: 77. En sowieso las een beetje vrijmetselaar in U.R. U (alle) ee-R! Oftewel u zal alle eer toekomen. En Artur (een koninklijke naam) zou hem daarbij nog goed van pas komen. Artur Axmann was overigens een zoon van de advocaat ALOIS Axmann, en die had dus dezelfde voornaam als van Hitlers vader ALOIS, dus dat moet ook onmiddellijk een band hebben geschapen tussen Artur en Adolf. Neen, geen twijfel mogelijk in Hitlers hoofd en zijn rotsvaste geloof in voortekenen en voorzienigheid van het lot. Het zou Artur moeten zijn die zijn kist naar zijn eigen Ur zou moeten brengen als de tijd daar was. Hitler zag overigens nóg iets meer in dat Ur, namelijk UR-LAUB oftewel Duits voor vakantie! Een hele lange vakantie waar hij al heel lang naar toe had geleefd. En die vakantiedatum stond ook al lang vast: op 56-jarige leeftijd zou zijn levenseinde moeten zijn. 56 het getal van de WOLF en van 5 x 6 = 30 = pure HAAT!  Dankzij Artur zou Adolf op 30.4.19.45 zijn NIRWANA (= volkomen rust) gaan vinden. En natuurlijk had u al ooit die slimme vrijmetselaargrap van het woord Nirwana doorgrond, de WINNAAR dus. En dat woord had dan ook precies ZEVEN ( = 72 = Hitler) letters. Nummertje 7 dus, een van de cruciale cijfers om Hitlers eigen Ur of koningsgraf te vinden. En Hitler had terdege kennis genomen van het feit dat al die grafrovers de nobele konings- en Faraograven naar hartenlust geplunderd hadden in de geschiedenis. Nou dat zou hem zéker niet gaan overkomen bij zijn eigen graf!

DE GRAFROVER

Hitler moet destijds de verrichtingen van die Britse archeoloog Charles Leonard Woolley (C + L + W = 38 = Adolf of Dood opgeteld) dus met zeer grote belangstelling hebben gevolgd, en ook Hitlers eigen S.S. had een archeologische afdeling bij de nazi’s, die in vele landen opgravingen deed op zoek naar alles wat maar een bijdrage kon leveren aan de nazi-filosofieën. Hitler was dus in de periode 19.30 – 19.40 volkomen geobsedeerd door alles wat met opgravingen, (Farao-)graven en zelfs grafroof, en natuurlijk de dood an sich, te maken had. En één ding, in zijn vroegere woonplaats Leonding, zat hem al jaren dwars. Het graf van zijn ouders Alois of Aloys en Klara Hitler. Het lag daar vrij onbeschermd op het kerkhof van Leonding waar zijn vader en moeder waren overleden. Voor eenieder toegankelijk om te onteren of te bespugen. Daar moest een definitieve oplossing voor komen! Bovendien vond hij dat zijn moeder Klara in ieder geval toch een waardig onderkomen, een echt huis, of thuis verdiende in plaats van de koude vochtige grond in haar graf. En om aan die voortdurende onrust in zijn hoofd dan ook voor eens en voor altijd een einde te maken was het oplossen van dat probleem van zijn moeders graf dan ook een van Hitlers prioriteiten zo gauw Oostenrijk in zijn macht was. En dat moment kwam in 19-38, 38 zijn eigen jubeljaar, de 38 van Adolf, de 38 van dood en bloed opgeteld. Onder grote druk van Hitler, waarbij zelfs chantage van de toenmalige Oostenrijkse bondskanselier Kurt Schuschnigg niet werd geschuwd, trad deze af op 11 maart 1938 en werd hij onmiddellijk vervangen door de nazi-getrouwe Arthur (hee, daar is alweer een Arthur) Seyss Inquart. Diens eerste daad was om nog dezelfde dag een, van te voren zorgvuldig opgesteld, telegram aan de nazi-top te versturen waarin hij verzocht om het Duitse leger naar Oostenrijk te sturen teneinde vrede en veiligheid in Oostenrijk te brengen en om verder bloedvergieten te voorkomen. Ha, ha, het moest blijkbaar allemaal nogal snel! Maar het had dan ook weer alles met Hitlers getallen-fetisjisme te maken zoal ons bleek. 12 maart 19.38, oftewel 12 + 3 + 19 + 38 = 72 = Hitler opgeteld. Zo, daarmee is dan de enige ware reden voor die beslissende datum van ¨de Anschluss¨ van Oostenrijk bij Duitsland ook weer historisch opgehelderd en verklaard. En na die ene Arthur Seyss Inquart die het pad effende, kwam direct de andere, Artur Axmann, weer in beeld. Als Hitlerjugend-uitblinker kreeg hij van de Führer zelf de eervolle opdracht om tenminste Hitlers moeder uit haar graf in Leonding te roven en naar een veilige plek elders in Oostenrijk te brengen. In eerste instantie leek ons, volgens Hitlers denkwijze, 21.12.19.38 daarvoor de uitgekozen dag. Zijn moeder zou op die datum precies 31 (= 1.1.1.) jaar dood zijn. Echter bij nadere beschouwing kwamen we op een dag met nóg veel betere getallen én omstandigheden uit voor zo’n risicovolle klus als het schenden van een graf en grafroof. Namelijk 31.12.19.38. U zag hem al weer aankomen: 31 plus 12 is 43 is KLARA opgeteld. Oudejaarsavond dus, terwijl iedere inwoner van Leonding met hele andere zaken bezig was dan met kerkhoven. In eerste aanleg dachten we nog dat het zo’n kerkhof achter de dorpskerk zou betreffen waar Aloys en Klara Hitler ter aarde waren besteld. Maar al gauw bleek ons via de gemeentesite van Leonding dat het Stadtfriedhof aan de Friedhofstrasse 12 helemaal afgelegen lag aan de dorpsrand: ¨In een volstrekt rustige omgeving en aangelegd als een boskerkhof¨. Dus omzoomd met veel bomen en struiken. Een perfecte locatie om ongemerkt een lijk op te graven dus. Het was die oudejaarsnacht zo’n driekwart volle maan en veel extra verlichting zal daarom niet nodig zijn geweest tijdens de grafroof. (GRAFROVER was overigens 110 opgeteld, precies hetzelfde getal als Adolf + Hitler opgeteld). Artur Axmann en zijn manschappen hadden zich terdege voorbereid op deze uiterst belangrijke missie. Niets was aan het toeval overgelaten. Het was immers ook de allerlaatste kans in het jaar 19.38, de 19 van de S. van de Schepper zelf en de 38 van Adolf. En zoals we later nog zagen: 19 x 38 uitvermenigvuldigd is uitgerekend het getal 60 van Moeder opgeteld.

De beheerder van het kerkhof was waarschijnlijk omgekocht dan wel te verstaan gegeven dat het een stuk beter voor zijn gezondheid zou zijn om die nacht elders te verblijven. En wellicht had Axmann van hem zelfs de toegangssleutel tot het kerkhof gekregen. Enkele van zijn manschappen namen strategische posities in rond het kerkhof en diegene die zich daar die nacht zou vertonen zou het zeker niet hebben overleefd. En terwijl Leonding dus volop in de feeststemming was voor het nieuwe jaar, begonnen enkele zeer getrouwe Hitlerjugend- manschappen met hun graafwerkzaamheden, en ze zouden niet rusten alvorens hun eervolle taak volbracht zou zijn. Artur en zijn mannen brachten het geschonden graf na de opgraving weer zoveel mogelijk in de staat als waarin ze het hadden aangetroffen, en camoufleerden de boel nog een beetje zoals men bij de Hitlerjugend wel had geleerd, en vertrokken vervolgens in het holst van de nacht met hun kostbare buit richting Innsbruck. Daar was een safehouse en zouden de resten van Klara en mogelijk ook Aloys dan tijdelijk verblijven. Vanaf dat moment zou het nog ZEVEN (opgeteld 72 = Hitler opgeteld) jaren duren voor de familie Hitler weer herenigd zou zijn, allemaal bij elkaar onder één dak. Adolf kon bijna niet wachten totdat die jaren verstreken zouden zijn. En Axmann kreeg voor zijn buitengewone inzet en geslaagde missie, precies 30 (= haat) dagen later op 30.01-19.39, op zijn 25^e levensjaar het Gouden ereteken van de NSDAP uitgereikt. (noot: 30 plus 01 is 31 en dat was dus de dag van die oudejaarsavond van de grafroof en tevens de drie enen, 111, van Innsbruck of Jeruzalem opgeteld).

Zo’n 74 jaar later, maart 2012, vond de overheid, mede als gevolg van het nazi-toerisme bij het graf van Hitlers ouders, het tijd worden om het graf te ontmantelen. Na toestemming van de laatste rechthebbende werd dan ook alles wat boven de grond het graf markeerde zorgvuldig verwijderd. En hoewel anti-nazi-organisaties er juist op hadden aangedrongen, werd er ondergronds helemaal niets verstoord of geruimd volgens uitspraken van priester PITTERT SCHATSCHER. Nee, logisch natuurlijk, men wist immers ook wel dat de kans héél groot zou zijn dat er niet één botje van de ouders van Hitler meer aanwezig zou zijn daar in dat graf. Hooguit wellicht nog een schedel van een RAM of een kistje met daarin een briefje met 88 (Ha, Ha) erop zou daar nog in de grond te vinden zijn, Hitler kennende…..

Meer over Hitlers ontsnapping in deel 22 (en tevens het SLOT) van DE JACHT OP HITLER

Michiel Solms, lid van het Enigmacollectief.

…

Lees meer over:
Hitler