Hoe u gaat meebetalen om Deutsche Bank, de bank van foute miljardairs en terreurverspreiders, overeind te houden

Kijk naar Belgie de Dexia bank en BNP paribas wie denk je heeft dat betaald? Ze vragen geen geld aan jou maar verhogen het staatstekort simpel met de miljarden nodig om de put te vullen en dan mogen ik en jij besparen.Trouwens is D day in de Duitse banken dan gaan ze zeggen hoe rampzalig ze ervoor staan. Een artikel van Brecht Arnaert
Halverwege september steeg de korte rente plots van 2% naar 10%, omdat liquiditeit in de repomarkt opdroogde. Geen mens die er eigenlijk bij stilstond, want het voelde niet aan als crisis. Geen bank dreigde om te vallen, geen concreet dossier was te zien.
En toch: eigenlijk is een crisis in de repomarkt érger dan een gewone crisis bij één of andere slecht gekapitaliseerde bank. De repo-rente is de rente die banken elkaar aanrekenen om hun geld “overnight” te stallen. Aan het einde van elke handelsdag, namelijk, zijn er banken die liquiditeiten teveel hebben, en anderen die er te kort hebben. Dat wordt uitgeëffend met die reporentes: overnight rates.
Dat alles gaat natuurlijk vlot als de banken elkaar vertrouwen. Het is alsof je je buur zou tegenkomen op straat, je je schoen moet binden, en even zou vragen of hij je portefeuille wil vasthouden. Niks aan de hand. Behalve, natuurlijk, als die buur zo zwaar in de schulden zit dat die wel eens met je portefeuille aan de haal zou kunnen gaan. Dan is het een ander verhaal natuurlijk.
Die banken, echter, die zitten niet enkel met teveel schulden ten opzichte van het eigen kapitaal, zoals mogelijks ook uw buurman, maar kampen daarnaast ook nog eens met het minst begrepen monetaire fenomeen ter wereld: deflatie. Mocht de goegemeente snappen wat dat is, dan breekt de crisis morgen al uit. (Vandaar dat er zoveel propaganda is: verwar & verslaaf).
Inflatie, dat snappen de meeste mensen, of dat denken ze toch. “Dat is wanneer alles duurder wordt.” Niet juist natuurlijk: dat alles duurder wordt is het GEVOLG van inflatie. Inflatie zélf, dat is het injecteren van fiatgeld in de fiduciaire geldhoeveelheid. Het gevolg benadrukken als de oorzaak, dat is waar de hele these van de centrale bankiers op gebouwd is. Geloof ze niet, ze liegen.
Deflatie, echter, dat is echter nog een stuk moeilijker te begrijpen. Vergelijk het met een kan melk die je geïnflateerd hebt. Je had één liter melk, en je voegde er één liter water aan toe. Je hebt nu twee liter melk, maar de voedingswaarde per centiliter is gezakt. Welnu, deflatie, dat is het opnieuw indrogen van die melk. Het water dat er terug uit gaat, bijvoorbeeld door toedoen van de zon.
Hoe dat in zijn werk gaat? Neem de gemiddelde electrowinkel. Kan die nog op tegen een multinational die tegen 0,1% kan lenen? Absoluut niet. Die leningen van die winkels falen dus, en dat, het falen van leningen, dat is deflatie. Dagelijks falen honderden bedrijven die de prijzenslag – enkel mogelijk met geïnflateerd geld – niet meer aankunnen. Elke dag groeit dus de deflatie.
En wat doen de centrale bankiers? De zaak re-inflateren natuurlijk. Weer water bij de melk gieten. Maar ze vergeten dat dit de voedingswaarde per centiliter nog maar eens doet zakken – dat inflatie eigenlijk “deflatie-in-de-maak” is. Voeg daarbij dat het water steeds sneller vervliegt omdat er steeds minder substantie in de melk zit, en u snapt dat dit spelletje niet kan blijven duren.