Wat je niet mag weten over je eten: kerstdiner uit de supermarkt

De wereld – op enkele culturen na – heeft nooit nagedacht over voedsel en de rol ervan op onze fysieke, mentale en spirituele gezondheid. Alles was gericht op overleven, niet op verlossing.

Jaren geleden een documentaire gezien over vlees uit Afrika. Dit werd ter plaatse verwerkt tot onder andere gehakt. Dit werd vervolgens diep ingevroren en getransporteerd naar Engeland. Hier werd het vlees jarenlang opgeslagen. Vervolgens wordt het weer verwerkt en weer ingevroren. Daarna beland het in de winkels. We eten vervolgens vlees wat al jarenlang geslacht is. Lekker vers……..

De oude Indiers hadden goed nagedacht over voedsel. Het e.e.a. is terug te vinden in de Ayurvedische leer. Zo kan iemand die spiritauliteit nastreeft onmogelijk vlees, vis en andere dierlijk voedsel (behalve melk en melkproducten) consumeren, omdat dierlijk voedsel dood brengt doordat het is verkregen door te doden. Alles wat is verkregen door geweld, doden, oplichting, luiheid, afgunst, haat, oneerlijkheid, onrechtvaardigheid, demonische mentaliteit, hebberigheid, afpersing etc. verlaagt de spiritualiteit (geweldloosheid, liefde) in een mens. Vandaar dat Indiase (Hindoe en Boedhistische) monniken geen dierlijk voedsel consumeren, matig eten en saatwiek voedsel (dat wat de zintuigen niet tot oncontroleerbaarheid opzwiept) eten en ook binnen bepaalde tijden (dus niet in de nacht bijv.). Voorts zijn er bepaalde regels, bijv. dat men eerst handen en voeten moet wassen, de mond moet spoelen, rechtop moet zitten, het voedsel met de hand moet aanraken (vooral vieze dingen raak je niet aan met de hand), 1 minuut in meditatie moet gaan voor het eten, niet moet spreken tijdens het eten, het liefst op de grond moet zitten, niet gulzig moet eten, goed moet kauwen, dankbaarheid aan de aarde, de zon en de elementen moet uiten, altijd ruimte in de maag moet overlaten, niet moet drinken tijdens het eten (of heel weinig) enz.
Voedsel moet tevens verbouwd zijn op een spiritueel schone plek (liefst niet in de buurt van een slachterij of begraafplaats of slijterij of bordeel of andere plekken waar tegen de Geest van God gehandeld wordt), op een zonnige plek, in open lucht (geen gesloten kassen dus), door saatwiek mensen verbouwd, verzorgd en geoogst en gedistribueerd en gekookt, op Vedische manier gekookt, op Vedische manier opgeslagen (dus niet in eenzelfde ruimte waar vlees en alcohol wordt opgeslagen bijv.) en altijd moet de eter een klein beetje van z’n voedsel apart zetten voor andere wezens zoals vogels, honden, koeien, mieren enz. en een deel van het voedsel bij koop schenken aan armen en geestelijken. Het voedsel dient eerst geofferd te worden aan de Goddelijke Macht opdat het Prasad (gezegende spijs) wordt en dient binnen 3 uur na het koken geconsumeerd te zijn, anders wordt het beschouwd als demonisch voedsel en verlaagt het de spiritualiteit. Het is beter niet te eten dan voedsel te nuttigen later dan 3 uur na het klaarmaken. Er zullen vast meer zaken zijn waar men aan moet denken. De oude Indiers vonden voedsel een Godheid (Anna Purna Devi), omdat het ons dichter tot God kan brengen of juist verder van God kan afstoten. Men zei ook: what you eat is what you meet. Eet je saatwiek voedsel, dan kom je Licht tegen, eet je niet-saatwiek voedsel, dan kom je duisternis tegen op je levenspad.